II CSK 489/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 489/14 POSTANOWIENIE Dnia 19 marca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski w sprawie z wniosku V. K.‎przy uczestnictwie J. K.‎o podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 marca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w P. ‎z dnia 20 grudnia 2013 r., sygn. akt II Ca [...], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; oddala wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz wnioskodawczyni.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodni nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa.Choć skarżący wskazał na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej to nie występuje ta przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.).Zaskarżone skargą kasacyjną orzeczenie oczywiście narusza prawo, gdy jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, albo zostało wydane w wyniku błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest w sposób pewny i niewątpliwy z góry widoczne dla prawnika, bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2003 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100).

W skardze nie zostały przytoczone wystarczające argumenty (wywód prawny) świadczące o kwalifikowanym naruszeniu prawa przez Sąd Apelacyjny. Przypomnieć należy, że jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest stanowisko skarżącego, że jest ona oczywiście uzasadniona, to w uzasadnieniu wniosku powinien on zawrzeć wywód prawny wykazujący takie kardynalne naruszenie prawa (por np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 135, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, LEX nr 421035, z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06, LEX nr 201037).

Skarga kasacyjna takiego przekonywującego wywodu nie zawiera.W ocenie skarżącego oczywista zasadność skargi, wynika z błędnego zastosowania art. 43 § 2 i 3 k.r.o., uprawniającego sąd do ustalenia nierównych udziałów w majątku wspólnym. Stanowiska skarżącego nie sposób jednak podzielić.Wbrew zarzutom skarżącego Sąd Okręgowy w obszernym uzasadnieniu bardzo szczegółowo odniósł się do zgłoszonego przez uczestnika postępowania żądania ustalenia nierównych udziałów w majątku wspólnym i wyjaśnił dlaczego w okolicznościach sprawy nie zachodzą ważne powody uzasadniające takie rozstrzygnięcie.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego podlegał oddaleniu, jako przedwczesny.

Na obecnym etapie sprawa dotyczy rozstrzygnięcia o wydanym postanowieniu wstępnym; rozliczenie kosztów nastąpi zatem w orzeczeniu kończącym postępowanie.