II CSK 473/14 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPrzysługująca od prawomocnych orzeczeń skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu - w interesie publicznym - ujednolicanie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie spraw precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., i właściwego ich uzasadnienia.Chociaż skarżący uczestnik powołał się na przesłanki określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c., to nie przedstawił argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o „istotności" sformułowanych zagadnień, ani o tym, że jego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Nie stanowi o wystąpieniu istotnego zagadnienia prawnego przedstawienie na s. 7-9 skargi obszernego pytania o znaczenie prawne ugody dla rozstrzygnięcia o przebiegu drogi koniecznej, zakończonego polemiką z oceną Sądu Okręgowego zaprezentowaną na s. 8 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia.O oczywistej zasadności skargi kasacyjnej nie świadczy również odwoływanie się na s. 4-7 do zarzutów sformułowanych w ramach podstaw kasacyjnych oraz prezentowanie odmiennej oceny ustalonego stanu faktycznego.Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w istocie przedstawia, w odmiennym tylko ujęciu, kwestie podniesione w ramach uzasadnienia podstaw kasacyjnych.
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 § 2 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c; II CSK 473/14 · Sąd Najwyższy: Łatwo przy tym dostrzec, że wszystkie te kwestie występują na tle określonych, konkretnych okoliczności faktycznych i nie mają charakteru uniwersalnego.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 473/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku D. D., A. W. i A. W.przy uczestnictwie P. P. i M. S.o ustanowienie służebności drogi koniecznej,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 marca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania P. P. od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 27 listopada 2013 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Przysługująca od prawomocnych orzeczeń skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu - w interesie publicznym - ujednolicanie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie spraw precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., i właściwego ich uzasadnienia.Chociaż skarżący uczestnik powołał się na przesłanki określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c., to nie przedstawił argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o „istotności" sformułowanych zagadnień, ani o tym, że jego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Nie stanowi o wystąpieniu istotnego zagadnienia prawnego przedstawienie na s. 7-9 skargi obszernego pytania o znaczenie prawne ugody dla rozstrzygnięcia o przebiegu drogi koniecznej, zakończonego polemiką z oceną Sądu Okręgowego zaprezentowaną na s. 8 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia.O oczywistej zasadności skargi kasacyjnej nie świadczy również odwoływanie się na s. 4-7 do zarzutów sformułowanych w ramach podstaw kasacyjnych oraz prezentowanie odmiennej oceny ustalonego stanu faktycznego.Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w istocie przedstawia, w odmiennym tylko ujęciu, kwestie podniesione w ramach uzasadnienia podstaw kasacyjnych.
Łatwo przy tym dostrzec, że wszystkie te kwestie występują na tle określonych, konkretnych okoliczności faktycznych i nie mają charakteru uniwersalnego.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.