II CSK 469/06 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generated65 § 2 k.c., naruszenie przepisów postępowania – art. 217 § 2 k.p.c. i wnosił związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 398 9 k.p.c., a jego
Legislator headnote
AI generatedart. 65 § 2 k.c, art. 217 § 2 k.p.c, art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c, art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 3983 § 3 k.p.c; II CSK 469/06 · Sąd Najwyższy: 217 § 2 k.p.c. i wnosił związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 398 9 k.p.c., a jego
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 469/06
POSTANOWIENIE
Dnia 10 stycznia 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie z powództwa A. K.
przeciwko J. K.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 10 stycznia 2007 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 25 kwietnia 2006 r.,
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2006 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację
powoda od wyroku Sądu Okręgowego w P.
W skardze kasacyjnej powód zarzucił naruszenie prawa materialnego – art.
65 § 2 k.c., naruszenie przepisów postępowania – art. 217 § 2 k.p.c. i wnosił
o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do
ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać
wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to
związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 398 9 k.p.c., a jego
spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie
prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących
poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub,
że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście
uzasadniona. W uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną
argumentację
prawną
wskazującą
na
zaistnienie
powołanej
okoliczności
uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. uzasadnienie
uchwały Połączonych Izb – Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r.,
III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92, postanowienia Sądu Najwyższego
z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia
30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r.,
II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN
570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
Obowiązek ten nie został spełniony.
Skarżący jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania
wskazał
konieczność
rozstrzygnięcia
przez
Sąd
Najwyższy
o 1) „niedopuszczalności oddalenia wniosku dowodowego o przesłuchanie
uczestnika czynności, gdy treść tej czynności, która ma zasadniczy wpływ na
treść zapadłego orzeczenia, interpretowana jest różnie na podstawie literalnego
jej brzmienia oraz na podstawie zeznań przesłuchanej w sprawie części jej
uczestników,” 2) „obowiązku Sądu badania rzeczywistej treści oświadczeń woli
i podjęcia w tym celu wszelkich niezbędnych środków w sytuacji, gdy pomiędzy
dosłownym brzmieniem tego oświadczenia a przedstawioną przez jej uczestników
wolą każdego z nich istnieją zasadnicze różnice oraz, że 3) uchybienia opisane
wyżej mają charakter rażącego naruszenia prawa formalnego i materialnego”.
Jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle art. 393 § 1 pkt 1
k.p.c. przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie kasacji ze
względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na
sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do
rozbieżnych ocen. Konieczne jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne
występuje w sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenie, które przepisy
wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają
związane z tym poważne wątpliwości, lub z przedstawieniem rozbieżności
występujących w orzecznictwie sądów (por. np. postanowienia z dnia 10 maja
2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r.,
III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Pogląd ten pozostaje aktualny po
wejściu w życie przepisów o skardze kasacyjnej.
Jeżeli zaś przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
jest twierdzenie skarżącego, że skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien on
w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący w czym wyraża się
ta „oczywistość” i przedstawić argumenty wykazujące, iż rzeczywiście skarga jest
oczywiście uzasadniona. Ograniczenie się tylko do stwierdzenia, że skarga
kasacyjna jest oczywiście uzasadniona nie spełnia wymagania uzasadnienia
wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia
26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, z dnia 18 stycznia 2006 r., II CSK 166/05 oraz
z dnia 3 kwietnia 2006 r., III CSK 85/06, nie publ.).
Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna również z innych przyczyn. Zgodnie
z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące
ustalenia faktów lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).
Tymczasem skarżący jako podstawę skargi wskazał art. 217 § 2 k.p.c., dotyczący
wprost oceny dowodów; również zarzut naruszenia art. 65 § 2 k.c. faktycznie
zmierza do podważenia ustaleń Sądu.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 398 6 § 3
k.p.c.).
db