II CSK 458/18 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 458/18 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku D. C.‎przy uczestnictwie H. G.‎o zniesienie współwłasności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt VII Ca […], 1) odrzuca skargę kasacyjną, 2) oddala wniosek uczestniczki o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wnioskodawczyni D. C. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 marca 2018 r. oddalającego jej apelację wniesioną od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 29 sierpnia 2017 r. znoszącego pomiędzy nią a H. G. wspówłasność nieruchomości lokalowych. Skarga kasacyjna została skierowana jedynie do tej części postanowienia Sądu drugiej instancji, w której została oddalona apelacja wnioskodawczyni w zakresie oddalenia żądania zasądzenia na jej rzecz od uczestniczki wynagrodzenia za posiadanie lokalu.

Jako wartość przedmiotu zaskarżenia wnioskodawczyni wskazała kwotę 124 268 złotych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach dotyczących zniesienia współwłasności i działu spadku, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych. W kategorii spraw działowych wartością przedmiotu zaskarżenia jest wartość konkretnego interesu, np. rzeczy lub praw, których objęcie lub nieobjęcie podziałem kwestionuje skarżący (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 6 listopada 2002 r., III CZ 98/02, 26 lipca 2007 r., V CZ 66/07, 24 kwietnia 2013 r., IV CZ 36/13).

Z reguły wartość ta nie przekracza - nawet gdy orzeczenie zakwestionowano w całości - wartości udziału skarżącego uczestnika. Tylko wyjątkowo jest inaczej, na przykład wtedy, gdy uczestnik podważa zasadę podziału (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 5 kwietnia 2002 r., II CZ 25/02, 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02, 15 grudnia 2006 r., III CZ 88/06, 21 maja 2015 r., IV CZ 12/15).W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni jednoznacznie ograniczyła zakres zaskarżenia do rozliczenia wynagrodzenia za korzystanie z lokalu. Wskazała w skardze kasacyjnej jako wartość konkretnego interesu kwotę 124 268 złotych, która odpowiada wysokością zgłoszonemu dotychczas roszczeniu z tytułu korzystania z lokalu.

Wobec tego, iż wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa kwota niż określona w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Rozpoznając wniosek powoda o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, Sąd Najwyższy wziął pod uwagę, że zgodnie z art. 3987 § 1 w zw. Z art. 13 § 2 k.p.c. uczestnik postępowania nieprocesowego może wnieść do sądu drugiej instancji odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie dwutygodniowym od doręczenia jej skargi.

Za złożenie odpowiedzi na skargę kasacyjną adwokatowi lub radcy prawnemu przysługuje wynagrodzenie jak za sporządzenie i wniesienie skargi. Nie stanowi jednak odpowiedzi na skargę tak nazwane pismo procesowe, wniesione po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności (por. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia: 16 maja 2002 r., IV CKN 1071/00, OSNC 2003 nr 9, poz. 120, 14 marca 2003 r., V CKN 1733/00, nie publ., czy 7 maja 2003 r., IV CKN 113/01, nie publ.). W konsekwencji, nie wywołuje ono skutków w zakresie zawartego w nim wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, obejmujących sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną (art. 167 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.).

Z tej przyczyny nie może być uwzględniony wniosek uczestniczki postępowania o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, zawarty w piśmie określonym jako odpowiedź na skargę kasacyjną, które zostało wysłane listem poleconym w dniu 12 lipca 2018 r. po skutecznym doręczeniu skargi kasacyjnej uczestniczce w dniu 26 czerwca 2018 r., tzn. po upływie terminu do podjęcia tej czynności procesowej. jw