II CSK 446/16 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 446/16 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa B. L. i J. L.‎przeciwko Portowi Lotniczemu P. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 stycznia 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Zaskarżając wyrok częściowy Sądu Apelacyjnego z dnia 27 stycznia 2016 r. strona pozwana zarzuciła naruszenie art. 157 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2015.1774 - dalej:

„u.g.n.”) w zw. z art. 157 ust. 3 i art. 156 ust. 1 tej ustawy oraz art. 278 § 1 k.p.c., naruszenie art. 129 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. 2016.672 -dalej: „u.p.o.ś.”) w zw. z art. 361 § 1 k.c., naruszenie art. 481 § 1 w zw. z art. 455 k.c. oraz naruszenie art. 381 k.p.c.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania strona pozwana uzasadniła występowaniem w sprawie dwóch istotnych zagadnień prawnych - po pierwsze, czy opinia biegłego sądowego dotycząca obniżenia wartości nieruchomości stanowi operat szacunkowy podlegający ocenie organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych, a po drugie, czy ustalając odszkodowanie na podstawie art. 129 ust. 2 u.p.o.ś. należy brać pod uwagę generowane przez zakład immisje (hałas) w sytuacji, gdy zakład oddziaływał w stopniu równym lub wyższym na środowisko przed ustanowieniem obszaru ograniczonego użytkowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Kwestie podniesione w skardze kasacyjnej tych warunków nie spełniają. Charakter opinii biegłego jako operatu szacunkowego w rozumieniu art. 157 ust. 1 i 3 u.g.n. nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego występującego w niniejszej sprawie. Sąd Apelacyjny uznał wniosek strony pozwanej o weryfikację prawidłowości opinii biegłego oparty na art. 157 u.g.n. za nieuzasadniony oraz spóźniony i z tych przyczyn go nie uwzględnił.

Ewentualna odpowiedź Sądu Najwyższego na przedstawione przez skarżącego pierwsze pytanie nie miałaby znaczenia dla oceny stanowiska Sądu Apelacyjnego ani dla rozstrzygnięcia sprawy (por. post. SN z dnia 21.12.2016 r., II CSK 374/16).Przesłanki istotnego zagadnienia prawnego nie spełnia także kwestia szkody podlegającej naprawieniu na podstawie art. 129 ust. 2 u.p.o.ś. Sąd Najwyższy zajmował już stanowisko w tej kwestii na skutek skarg kasacyjnych tego samego pozwanego w sprawach o odszkodowanie na podstawie art. 129 ust. 2 u.p.o.ś. (por. wyroki z dnia 24 listopada 2016 r., II CSK 100/16 oraz II CSK 113/16).

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego (por. wyroki z dnia 6 maja 2010 r., II CSK 602/10, z dnia 25 maja 2012 r., I CSK 509/11, OSNC 2013, nr 2, poz. 26, z dnia 21 sierpnia 2013 r., II CSK 578/12, OSNC 2014, nr 4, poz.

47) ograniczenie prawa własności spowodowane uchwaleniem obszaru ograniczonego użytkowania jest tylko jednym z elementów składających się na szkodę w rozumieniu art. 129 ust. 2, ale szkody tej nie wyczerpuje. Z przedstawionych przyczyn, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnie sąd, który wyda orzeczenie kończące postępowanie w sprawie. jw