Legislator Case Law & Legislation
II CSK 439/13 AI generated

II CSK 439/13 · Sąd Najwyższy

Case Number II CSK 439/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

W skardze kasacyjnej nie została w sposób przekonywający uzasadniona przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., a skarżąca nie przedstawiła żadnych argumentów prawnych mających przekonać, że istotnym zagadnieniem prawnym jest wyznaczenie granicy między respektowaniem prawa do zniesienia współwłasności a prawem do posiadania miejsca zamieszkania (s. 2 i 8 skargi kasacyjnej).Powołanie się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na powołaniu się na naruszenie prawa uczestników postępowania do posiadania miejsca zamieszkania i naruszenia w ten sposób art. 5 k.c. i niezawierające jakichkolwiek argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi, w ogóle nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi do rozpoznania.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 5 k.c, art. 3984 § 2 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c; II CSK 439/13 · Sąd Najwyższy: przyznaje adwokat M. K. z Kancelarii Adwokackiej w K. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w K. kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) wraz z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej uczestniczce postępowania w postępowaniu kasacyjnym.

Keywords

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c art. 5 k.c art. 3984 § 2 k.p.c art. 3989 § 2 k.p.c art. 13 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
2 i 8 skargi kasacyjnej).Powołanie się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na powołaniu się na naruszenie prawa uczestników postępowania do posiadania miejsca zamieszkania i naruszenia w ten sposób art.
art. 5 k.c
3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na powołaniu się na naruszenie prawa uczestników postępowania do posiadania miejsca zamieszkania i naruszenia w ten sposób art. 5 k.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi do rozpoznania.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 439/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku J. W.‎przy uczestnictwie W. M.-D. i S. P. M.‎o zniesienie współwłasności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania W. M.-D.od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 18 października 2012 r., sygn. akt II Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) przyznaje adwokat M. K. z Kancelarii Adwokackiej w K. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w K. kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) wraz z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej uczestniczce postępowania w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej nie została w sposób przekonywający uzasadniona przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., a skarżąca nie przedstawiła żadnych argumentów prawnych mających przekonać, że istotnym zagadnieniem prawnym jest wyznaczenie granicy między respektowaniem prawa do zniesienia współwłasności a prawem do posiadania miejsca zamieszkania (s. 2 i 8 skargi kasacyjnej).Powołanie się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na powołaniu się na naruszenie prawa uczestników postępowania do posiadania miejsca zamieszkania i naruszenia w ten sposób art. 5 k.c. i niezawierające jakichkolwiek argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi, w ogóle nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi do rozpoznania.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz na podstawie § 8 pkt 6 w zw. z § 6 pkt 7, § 13 ust. 4 pkt 2 i §§ 19 i 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.2013, poz. 461). awdb