II CSK 439/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 439/11

POSTANOWIENIE

Dnia 10 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej

przeciwko Gminie Miasto S.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lutego 2012 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 24 lutego 2011 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Powódka Wojskowa Agencja Mieszkaniowa - Oddział Regionalny M. wniosła

skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 24 lutego 2011 r.

zmieniającego, na skutek apelacji pozwanej Gminy Miasta S., wyrok Sądu

Rejonowego z dnia 28 października 2010 r. Zmiana polegała na zasądzeniu od

pozwanej na rzecz powódki zamiast sum przyznanych przez Sąd pierwszej

instancji kwoty 4 282,55 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 12 lipca 2007 r.; kwoty

6 816,36 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 27 listopada 2007 r.; kwoty 4 152,92

zł z ustawowymi odsetkami od dnia 11 lutego 2008 r.; kwoty 3 257,18 zł z

ustawowymi odsetkami od dnia 1 lutego 2008 r.; i kwoty 2 022,02 zł z ustawowymi

odsetkami od dnia 12 lipca 2007 r. W pozostałej części powództwo i apelacja

pozwanej zostały oddalone.

Postępowanie toczyło się w pięciu sprawach połączonych do wspólnego

rozpoznania i rozstrzygnięcia. Powódka domagała się zasądzenia na swoją rzecz

od pozwanej odszkodowań za szkodę spowodowaną niedostarczeniem lokali

socjalnych osobom eksmitowanym z lokali należących do zasobów powódki,

którym w wyrokach eksmisyjnych sądy przyznały prawo do takich lokali.

W

poszczególnych

sprawach

powódka

dochodziła

odszkodowań

za

spowodowaną

w wysokości:

-

13 960,97

zł

z

odsetkami

ustawowymi

szkodę

niedostarczeniem lokalu socjalnego Z. B. i członkom jego rodziny;

-

17 405,36

zł

z

odsetkami

ustawowymi

za

szkodę

spowodowaną

za

szkodę

spowodowaną

niedostarczeniem lokalu socjalnego I. i K. S.;

-

24 095,84

zł

z

odsetkami

ustawowymi

niedostarczeniem lokalu socjalnego A. P. i osobom wspólnie z nim

zamieszkującym;

-

18 659,82

zł

z

odsetkami

ustawowymi

niedostarczeniem lokalu socjalnego Z. W. i

za

szkodę

spowodowaną

-

9 602,07

zł

z

odsetkami

ustawowymi

za

szkodę

spowodowaną

niedostarczeniem lokalu socjalnego R. W. i jej rodzinie.

Sąd Okręgowy jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał art. 417 k.c.

Przyjął odmienne niż Sąd Rejonowy zasady ustalania terminu przedawnienia,

odmówił też stosowania art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie

praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego

(Dz. U. z 2005 r., nr 31, poz. 266 ze zm.).

W skardze kasacyjnej strona powodowa zarzuciła naruszenie prawa

materialnego - art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw

lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U.

z 2005 r., nr 31, poz. 266 ze zm.) oraz art. 361 § 1 k.c. w zw. z art. 417 § 1 k.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jedną z ustawowych przesłanek dopuszczalności skargi kasacyjnej

w sprawach o prawa majątkowe jest osiągnięcie określonej wartości przedmiotu

zaskarżenia. Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu

podlegającego zaskarżeniu jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 398 2 § 1

k.p.c.). Przesłanka ta podlega kontroli Sądu Najwyższego w ramach wstępnego

badania sprawy przekazanej mu ze skargą. Kiedy sprawa, jak w niniejszym

wypadku, nie stanowi jednolitej całości lecz obejmuje kilka spraw połączonych do

wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia dopuszczalność skargi musi być oceniona

odrębnie w odniesieniu do przedmiotu zaskarżenia w każdej z połączonych spraw,

ponieważ ich zjednoczenie w ramach jednego wspólnego postępowania ma

charakter jedynie techniczny i nie odbiera im samodzielności (por. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2008 r., I CZ 148/07, Lex nr 465916).

Z treści skargi wynika, że na łącznie wskazaną wartość przedmiotu

zaskarżenia w kwocie 55 458 zł składają się następujące kwoty cząstkowe,

stanowiące przedmiot zaskarżenia w poszczególnych sprawach połączonych:

- kwota 9 668,44 zł;

- kwota 9 264,12 zł;

- kwota 16 204,43 zł;

- kwota 12 191,65 zł;

- kwota 8 128,64 zł.

W żadnej ze spraw połączonych wartość przedmiotu zaskarżenia nie sięga

granicy wymaganej przez art. 3982 § 1 k.p.c. W konsekwencji skargę kasacyjną

powódki należało odrzucić na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3982 § 1

k.p.c.

jw