Supreme Court dismissed appeal claiming lack of explicit joint ownership wording in real estate title entry.

Sygn. akt II CSK 432/11

POSTANOWIENIE

Dnia 5 kwietnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski (przewodniczący)

SSN Wojciech Katner

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku J. K.

przy uczestnictwie Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "A."

Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Z.

o wpis do księgi wieczystej Kw „x.” prawa własności

na rzecz J. K.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 5 kwietnia 2012 r.,

skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania

od postanowienia Sądu Okręgowego

z dnia 31 stycznia 2011 r.,

oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 29 września 2006 r. Sąd Rejonowy przysądził J. K.

własność nieruchomości położonej przy ul. N.[...], dla której Wydział Ksiąg

Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr „x.” za cenę 316.000 zł.

Referendarz Sądowy dokonał w dziale II tej księgi wieczystej nr „x.” wpisu

prawa własności na rzecz J. K. w miejsce Spółki z o.o. A. z siedzibą w Z. oraz

dokonał wykreślenia

ujawnionych

w tej księdze

obciążeń,

powołując jako

podstawę wpisu postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 29 września 2006 r.

Na powyższe orzeczenie referendarza skargę wniosła A. spółka z o.o.

wnosząc o uchylenie zaskarżonego wpisu. Postanowieniem z dnia 21 stycznia

2009 r. Sąd Rejonowy utrzymał zaskarżony wpis w mocy.

Apelację od tego postanowienia wniosła A. spółka z o.o., zaskarżając

powyższe postanowienie w całości i wniosła o jego zmianę poprzez oddalenie

wniosku o wpis. Sąd Okręgowy , orzekając ponownie postanowieniem z dnia 31

stycznia 2011 r. oddalił tę apelację.

Od powyższego orzeczenia skarżąca spółka wywiodła skargę kasacyjną

opartą na obu podstawach. W ramach pierwszej podstawy zarzuciła naruszenie art.

3 ust. 1 i 2 oraz art. 3a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali

(jedn. tekst: Dz.U. Nr 80, poz. 903). W ramach naruszenia przepisów

postępowania, mogących mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia skarżąca

zarzuciła naruszenie art. 233 § 1 w zw. z art. 328 § 2 k.p.c. oraz art. 316 § 1 w zw.

z art. 391 § 1 k.p.c. a także art. 382 i art. 386 § 1 oraz art. 626 8 k.p.c. W konkluzji

wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do

ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rację ma skarżąca jedynie o tyle, o ile twierdzi, że postanowienie z dnia

29 września 2006 r. o przysądzeniu własności lokalu powinno zawierać wyraźnie

sformułowanie o przysądzeniu prawa udziału w nieruchomości wspólnej oraz

udziału w prawie wieczystego użytkowania.

W sprawie jednakże należało mieć na uwadze, że wskutek powstania

odrębnej własności lokalu, powstaje równocześnie jej przedmiot, nowa rzecz –

nieruchomość lokalowa. Wpis do księgi wieczystej powstającej odrębnej własności

lokalu tworzy nie tylko nowy stan prawny, ale również stan faktyczny. Powstaje

nowy przedmiot majątkowy. Choć samodzielny lokal mieszkalny jest jedynie

konstrukcją normatywną i faktycznie, w potocznym tego słowa znaczeniu nie jest

rzeczą, to jednak z mocy fikcji prawej należy go traktować jak rzecz (przedmiot

materialny). W tym sensie wpis do księgi wieczystej nie tylko kreuje nowe prawo

rzeczowe (własność lokalu), ale również jego przedmiot (nieruchomość lokalową).

Z chwilą wyodrębnienia (ustanowienia odrębnej własności) dochodzi do

powstania w danej nieruchomości budynkowej swoistego podziału i powstania

jakby kilku nieruchomości. I tak można wyróżnić nieruchomość lokalową powstałą

w

wyniku

wyodrębnienia

lokalu,

nieruchomość

w

skład

której

wchodzą

niewyodrębnione lokale oraz nieruchomość wspólną. Ta ostatnia nieruchomość,

w skład której wchodzą elementy wspólne budynku oraz prawo do gruntu formalnie

nie

jest

wyodrębniona.

współwłasnością.

Udział

Prawnie

jednak istnieje

i

w

współwłasności

jest

tej

jest

objęta

ustawową

ustawowo

związany

z własnością nieruchomości lokalowej.

Należy zauważyć, że z akt księgi wieczystej nr „x.” założonej dla

przedmiotowej nieruchomości, położonej w Z. przy ul N. [...],będącej lokalem

mieszkalnym oraz z akt księgi wieczystej nr „y.” , księgi z której ta nieruchomość

została

wydzielona

(księgi macierzystej),

jednoznacznie

wynika

ustawowo

związany z jej własnością udział w 9/100 w nieruchomości wspólnej, którą stanowi

grunt (wieczyste użytkowanie) oraz część wspólna budynku.

Nie budzi zaś wątpliwości w świetle poczynionych przez Sąd Okręgowy

ustaleń

faktycznych

na

podstawie

szczegółowo

opisanych

dowodów

z dokumentów, że przedmiotem licytacji, a potem przybicia i przysądzenia była

nieruchomość lokalowa wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz w prawie

wieczystego użytkowania. Stąd zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa.

Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu.