II CSK 430/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 430/07

POSTANOWIENIE

Dnia 21 listopada 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper

w sprawie z powództwa P. B. i in.,

przeciwko W. D.

o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 listopada 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej pozwanego

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 29 listopada 2006 r.,

odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od pozwanego na rzecz

powoda P. B. kwotę 1.200,00 zł (jeden tysiąc dwieście) tytułem

kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego W. D.

od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 28 lutego 2006 r., którym Sąd ten uznał,

że umowa przeniesienia własności zawarta w akcie notarialnym sporządzonym w

dniu 5 listopada 2003 r. przed notariuszem D. K. pomiędzy D. Spółką z ograniczoną

odpowiedzialnością w S. i pozwanym, dotycząca nieruchomości położonej w S.

przy ul. N. 4, stanowiącej działkę nr 122/2 o powierzchni 3.659 m 2, dla której w

Sądzie Rejonowym w S. prowadzona jest księga wieczysta pod nr KW […] jest

bezskuteczna co do wierzytelności przysługujących powodom względem dłużnika

D. Spółki

z ograniczoną

odpowiedzialnością

w

następujących

kwotach

zasądzonych wraz z ustawowymi odsetkami wyrokiem Sądu Okręgowego w S. z

dnia 15 kwietnia 2004 r.:

12.780,27 wobec powoda P. B., 23.141,70 wobec

powoda G. K., 21.180,19 zł wobec powoda J. N., 9.743,61 zł wobec powoda J. F.,

8.886, 05 zł wobec powoda S. P.

Powyższy wyrok zaskarżył w całości pozwany. W skardze kasacyjnej opartej

na podstawie naruszenia przepisów postępowania zarzucił naruszenie art. 378 § 1

k.p.c., art. 232 w zw. z art. 3, art. 391 § 1 i art. 378 § 1 k.p.c. oraz art. 384 i 350 § 1

k.p.c. Wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi

Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Wartość przedmiotu zaskarżenia,

określoną uprzednio w apelacji na kwotę 75.731,82 zł, pozwany oznaczył

w skardze kasacyjnej na kwotę 131.395 zł. Kwotą tą określona została w umowie

przeniesienia własności przedmiotowej działki wierzytelność Spółki D. w stosunku

do pozwanego, w celu zwolnienia od zapłaty której, nastąpiło przeniesienie jej

własności.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie zachodzi po stronie powodów współuczestnictwo formalne

(art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c.), co oznacza że mamy do czynienia łącznym rozpoznaniem

samodzielnych, chociaż podobnych spraw. W takiej sytuacji jeżeli kilku powodów

dochodzi jednym pozwem roszczeń od jednego pozwanego, każdy z nich uiszcza

opłatę od swojego żądania tak jakby dochodził roszczenia oddzielnym pozwem

(art. 4 ust. 1 ustawy o z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach

cywilnych Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.).

Ochrona wierzyciela oparta na podstawie z art. 527 k.c. polega na uznaniu

bezskuteczności czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem

wierzyciela, który zaskarżył czynność. Czynność prawna dłużnika może być objęta

bezskutecznością

jedynie

do

maksymalnych

rozmiarów

wierzytelności

przysługującej wierzycielowi, który ją zaskarżył.

Sprawa o uznanie za bezskuteczna czynności prawnej na podstawie art. 527

kc jest sprawą o prawa majątkowe w rozumieniu art. 398 2 § 1 k.p.c. Wartość tego

prawa określa rozmiar wierzytelności przysługującej powodowi, do ochrony której

zmierza jego powództwo.

W

wypadku

współuczestnictwa

formalnego

kilku

powodów,

o dopuszczalności wniesionej przez pozwanego skargi kasacyjnej, skierowanej

przeciwko rozstrzygnięciu uwzględniającemu powództwo w odniesieniu do

wszystkich powodów decyduje oddzielnie wartość przedmiotu zaskarżenia każdego

z

połączonych

formalnie,

wytoczonych

przeciwko

niemu

powództw.

W okolicznościach przedmiotowej sprawy jest ona w każdym przypadku niższa niż

pięćdziesiąt tysięcy złotych, zatem skarga kasacyjna, zgodnie z art. 398 2 § 1 k.p.c.,

jest niedopuszczalna.

Pogląd, przyjmujący za podstawę oceny dopuszczalności skargi kasacyjnej

łączną

wartość

wszystkich

objętych

zaskarżeniem

roszczeń

prowadziłby

do nieuzasadnionego zróżnicowania sytuacji pozwanego w zakresie możliwości

wniesienia skargi kasacyjnej w zależności od tego czy powód wytacza powództwo

sam czy też łącznie z innymi osobami.

Kierując się powyższym Sad Najwyższy odrzucił skargę (art. 398 6 § 3 w zw.

z art. 3982 § 1 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono

na podstawie art. 98 § 1 w z. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

jz