Legislator Case Law & Legislation
II CSK 401/21 AI generated

II CSK 401/21 · Sąd Najwyższy

Case Number II CSK 401/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem z 17 listopada 2020 r. Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację powódki S. O. od wyroku Sądu Okręgowego w P. z 27 czerwca 2019 r. w sprawie przeciwko S. sp. z o.o. z siedzibą w W..Od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wniosła powódka. We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powołała się na jej oczywistą zasadność, zarzucając m.in. uchylenie się przez Sąd Apelacyjny od ustalenia charakteru prawnego spornego czynszu, co miało istotny wpływ na interpretację treści umowy dzierżawy z 30 listopada 2007 r. oraz aneksu nr 2 z 8 marca 2010 r., a w konsekwencji na ocenę zasadności roszczenia powódki.W odpowiedzi pozwany wnosił o odrzucenie skargi kasacyjnej ze względu na jej niedopuszczalność w sprawach o czynsz najmu lub dzierżawy oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3981 § 1 in principio k.p.c. skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie.

Legislator headnote

AI generated

art. 3982 § 1 k.p.c, art. 3982 § 2 k.p.c, art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c, art. 3986 § 3 k.p.c; II CSK 401/21 · Sąd Najwyższy: Postanowienia te zostały uszczegółowione w aneksie nr 2 do umowy.Analiza powyższego prowadzi do wniosku, że rozpoznawana sprawa jest sprawą o czynsz dzierżawy w rozumieniu art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. Z przytoczonych względów, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

Keywords

AI generated
third-party claim procedure in attachment challenge of realization of assets charging of procedural costs action for rescission value in dispute manifest error of assessment

Cited Legislation

AI generated
art. 3982 § 1 k.p.c
Ogólna zasada dopuszczalności skargi kasacyjnej w postępowaniu procesowym jest modyfikowana przez dwa rodzaje ograniczeń – ratione valoris (art. 3982 § 1 k.p.c.) oraz ratione materiae (art.
art. 3982 § 2 k.p.c
3982 § 1 k.p.c.) oraz ratione materiae (art. 3982 § 2 k.p.c.).
art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c
Przypadkiem drugiego z tych ograniczeń jest wynikająca z art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.
art. 3986 § 3 k.p.c
Z przytoczonych względów, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
V CSK 25/13
2 Gmina O. wniosła o zasądzenie od pozwanego A. S. kwoty 79.113,55 złotych z ustawowymi odsetkami ustawowymi. Na dochodzoną kwotę złożyły się zaległe opłaty z tytułu czynszu najmu lokalu użytkowego za okres od marca 2006 r. do stycznia 2007 r. W toku procesu powódka rozszerzyła powództwo o kwotę 976 złotych z odsetkami ustawowymi jako opłaty dodatkowe do czynszu z tytułu opłat za ekspozycję reklamową umieszczoną w obiekcie powoda. Pozwany wnosząc o oddalenie powództwa podniósł zarzut potrącenia z tytułu nakładów na przedmiot najmu. Sąd Rejonowy w O. nie uwzględnił zarzutu potrącenia podniesionego przez pozwanego i wyrokiem z dnia 23 marca 2012 r. uwzględnił powództwo z tytułu należności czynszowych do łącznej kwoty 80.090,- złotych z ustawowymi odsetkami. Wyrokiem z dnia 28 września 2012 r. Sąd Okręgowy oddalił w całości apelację jaką wniósł pozwany od wyroku Sądu pierwszej instancji. Pozwany A. S. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w O.
IV CSK 71/14
Strona powodowa wnosiła o zasądzenie od strony pozwanej kwoty 100 277,37 zł tytułem czynszu najmu na podstawie łączącej strony umowy o współpracy, stanowiącej ramową umowę najmu.
IV CSK 194/14
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2013 r.
V CSK 286/14
Powód, powołując się na bezskuteczność/nieważność wypowiedzenia przez pozwanego warunków najmu w zakresie wysokości czynszu i opłat eksploatacyjnych, domagał się zasądzenia kwot: 62.371,55 zł tytułem zwrotu nadpłaconego czynszu i 25.746,78 zł tytułem zwrotu nadpłaconych opłat eksploatacyjnych, łącznie 88.118,33 zł oraz ustalenia nieistnienia uprawnień pozwanego do pobierania miesięcznego czynszu w podwyższonej wysokości i do pobierania podwyższonych opłat eksploatacyjnych. Jako wartość przedmiotu sporu powód wskazał kwotę 413.139 zł (413.138,33 zł) i w ramach tej ogólnej kwoty, dla roszczeń o ustalenie wskazał jedną kwotę - 325.020 zł (413.138,33 minus 88.118,33).
II CSK 14/15
2 Sąd Okręgowy w Ł. nakazem zapłaty wydanym dniu 20 grudnia 2012 r. w postępowaniu nakazowym uwzględnił powództwo J. N. - prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą F.H.U. G. przeciwko H. J. – prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Budownictwa „E.” o zapłatę kwoty 99.651,73 zł z ustawowymi odsetkami. Wyrokiem z dnia 11 września 2013 r. wydanym na skutek zarzutów pozwanego od nakazu zapłaty, wniesionych co do kwoty 96.001,73 zł Sąd Okręgowy uchylił nakaz zapłaty w powyższym zakresie i zasądził od pozwanego kwotę 36.568,02 zł z ustawowymi odsetkami oraz oddalił powództwo w pozostałym zakresie.
I CSK 734/20
Powód P.D. domagał się zasądzenia od J. A. i E. B. łącznie kwoty 143.000 zł z tytułu równowartości czynszu najmu bliżej opisanego lokalu mieszkalnego powoda za okres od dnia 1 kwietnia 2017 r. do dnia 28 lutego 2018 r. z odsetkami ustawowymi za opóźnienie oraz kwoty 4.212 zł. z odsetkami ustawowymi za opóźnienie z tytułu równowartości poniesionych przez powoda kosztów napraw, stosownie do postanowień zawartej przez strony umowy najmu. Wyrokiem z dnia 1 marca 2019 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił powództwo. Apelacja powoda została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 13 sierpnia 2020 r.
AI generated
II CZ 7/21
Powód B. A. wniósł przeciwko R. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. o zapłatę kwoty 194.961,12 zł wraz z odsetkami. Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z 6 sierpnia 2019 r. zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 194.961,12 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych od kwot szczegółowo wskazanych w sentencji. Wyrokiem z 3 czerwca 2020 r. Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację pozwanej. Pozwana zaskarżyła powyższy wyrok skargą kasacyjną.Postanowieniem z 7 grudnia 2020 r. Sąd Apelacyjny w (…) odrzucił skargę uznając, że przedmiotowa sprawa dotyczy zapłaty czynszu dzierżawy, a więc skarga kasacyjna jest w takiej sytuacji niedopuszczalna.Pozwana w zażaleniu na powyższe postanowienie zarzuciła naruszenie art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c., przez jego niewłaściwą interpretację i zastosowanie, polegające na przyjęciu, że sprawa jest sprawą o czynsz najmu lub dzierżawy, podczas gdy istotą tej sprawy nie był spór o wysokość czynszu, lecz o podstawę prawną do jego zapłaty, co doprowadziło do odrzucenia skargi kasacyjnej.We wnioskach domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy Sądowi Apelacyjnemu w (…) do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie okazało się nieuzasadnione.
IV CSK 192/21
Powodowie A. C. oraz D. Ż. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z 1 grudnia 2020 r., którym oddalono apelacje obu stron wniesione od wyroku Sądu Okręgowego w S. 25 maja 2018 r. W skardze kasacyjnej powodowie zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 888 § 1 k.c., art. 389 § 1 k.c., art. 389 § 1 w zw. z art. 58 § 1 k.c., art. 390 § 1 k.c. i art. 65 § 1 i 2 k.c. W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwany wniósł o wydanie postanowienia odmawiającego przyjęcia jej do rozpoznania, oddalenie skargi kasacyjnej w całości oraz o zasądzenie od powodów na rzecz pozwanego kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył co następuje:Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako środek odwoławczy o szczególnym charakterze, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń niesatysfakcjonujących stron (postanowienie Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18).
I CSK 4475/22
Wyrokiem z 30 listopada 2020 r.
II CZ 72/19
Wyrokiem z dnia 25 października 2018 r.
III CZ 207/22
Powód V. F. wniósł o zasądzenie od pozwanego J. F. kwoty 397.500 zł, na którą składały się:- kwota 180 500 zł z tytułu odszkodowania za zmniejszenie wartości mieszkania nabytego przez pozwanego na podstawie zlecenia powierniczego powoda;- kwota 192 000 zł z tytułu zwrotu utraconych korzyści wskutek niemożności wynajmowania mieszkania w latach 2010-2015;- kwota 25 000 zł z tytułu zadośćuczynienia za dręczenie powoda, straszenie, grożenie, nachodzenie w mieszkaniu.W piśmie z 30 lipca 2020 r. powód rozszerzył żądanie pozwu, domagając się od pozwanego kwoty 471 871 zł.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 401/21 POSTANOWIENIE Dnia 30 grudnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Krajewski w sprawie z powództwa S. O.‎przeciwko S. […] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 grudnia 2021 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 17 listopada 2020 r., sygn. akt I AGa […], 1. odrzuca skargę kasacyjną, 2. zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 17 listopada 2020 r. Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację powódki S. O. od wyroku Sądu Okręgowego w P. z 27 czerwca 2019 r. w sprawie przeciwko S. sp. z o.o. z siedzibą w W..Od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wniosła powódka. We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powołała się na jej oczywistą zasadność, zarzucając m.in. uchylenie się przez Sąd Apelacyjny od ustalenia charakteru prawnego spornego czynszu, co miało istotny wpływ na interpretację treści umowy dzierżawy z 30 listopada 2007 r. oraz aneksu nr 2 z 8 marca 2010 r., a w konsekwencji na ocenę zasadności roszczenia powódki.W odpowiedzi pozwany wnosił o odrzucenie skargi kasacyjnej ze względu na jej niedopuszczalność w sprawach o czynsz najmu lub dzierżawy oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3981 § 1 in principio k.p.c. skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie.

Ogólna zasada dopuszczalności skargi kasacyjnej w postępowaniu procesowym jest modyfikowana przez dwa rodzaje ograniczeń – ratione valoris (art. 3982 § 1 k.p.c.) oraz ratione materiae (art. 3982 § 2 k.p.c.). Przypadkiem drugiego z tych ograniczeń jest wynikająca z art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. niedopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach o czynsz najmu lub dzierżawy.W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że pojęcie sprawy o czynsz najmu lub dzierżawy w rozumieniu art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. powinno być interpretowane szeroko i sprawą taką jest sprawa dotycząca płacenia czynszu, jego rodzaju, wysokości, sposobu płacenia, istnienia zobowiązania z tego tytułu, jak również sprawa o ustalenie stosunku prawnego lub o ukształtowanie, jeżeli ich przedmiotem ma być czynsz najmu lub dzierżawy.

Pojęcie to obejmuje również sprawy o odsetki za opóźnienie w zapłacie czynszu, a także sprawy, w której pozwany kwestionuje swoją legitymację bierną, legitymację czynną powoda lub istnienie zobowiązania z tytułu czynszu (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 10 lutego 2011 r., IV CZ 124/10; z 3 lutego 2012 r., I CZ 4/12; z 5 grudnia 2013 r., V CSK 25/13; z 2 października 2014 r., IV CSK 71/14; z 8 października 2014 r., IV CSK 194/14; z 2 grudnia 2014 r., V CSK 286/14; z 9 grudnia 2015 r., II CSK 14/15; z 30 kwietnia 2021 r., I CSK 734/20; z 13 stycznia 2021 r., II CSK 379/20 i z 10 marca 2021 r., II CZ 7/21).W określeniu przedmiotu sprawy decydujące znaczenie ma sformułowane przez stronę roszczenie w rozumieniu procesowym, tzn.

żądanie oparte na twierdzeniach strony co do okoliczności faktycznych, z których miałoby dla niej wynikać określone uprawnienie, dochodzone przed sądem. Powódka wywodziła swoje roszczenie z umowy dzierżawy z dnia 30 listopada 2007 r. oraz aneksu sporządzonego do niej w późniejszym terminie. Czynsz został określony w § 9 pkt 1 umowy w wysokości 0,10 zł netto za każdy litr paliwa sprzedany w danym miesiącu przez pozwanego na przedmiocie dzierżawy, nie mniej jednak niż 5 000 zł netto miesięcznie. Strony postanowiły ponadto, że jeśli dzierżawca nie wzniesie na przedmiocie dzierżawy stacji paliw w terminie sześciu miesięcy od dnia otwarcia dla przejazdów samochodowych mostu łączącego centrum F. (Niemcy) i Z., czynsz za okres liczony od dnia upływu tego terminu do dnia wzniesienia stacji ulegnie podwyższeniu do kwoty 50 000 zł.

Postanowienia te zostały uszczegółowione w aneksie nr 2 do umowy.Analiza powyższego prowadzi do wniosku, że rozpoznawana sprawa jest sprawą o czynsz dzierżawy w rozumieniu art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. Z przytoczonych względów, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.