Legislator Case Law & Legislation
II CSK 387/18 AI generated

II CSK 387/18 · Sąd Najwyższy

Case Number II CSK 387/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W świetle tej regulacji, cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3984 § 2 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 278 k.p.c, art. 217 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c; II CSK 387/18 · Sąd Najwyższy: Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W świetle tej regulacji, cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Keywords

AI generated
grounds for cassation deficiencies in evidence scope of review in cassation challenge of factual findings standard of proof insufficiently substantiated submissions

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c
Powołanie we wniosku przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
W świetle tej regulacji, cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Powołanie we wniosku przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 278 k.p.c
art. 217 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
II CSK 344/10
151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.).
AI generated
I CSK 382/19
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W świetle tej regulacji, cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
I CSK 1888/23
Wnioskodawca B. R. wywiódł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Lublinie z 22 września 2022 r., wydanego w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku po J. G. Jako przyczyny przyjęcia skargi do rozpoznania wnioskodawca podał: a) występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego o następującej treści: Czy dokument w postaci „opinii prywatnej" jest, jak przyjmuje się w orzecznictwie, jedynie pisemnym oświadczeniem i stanowiskiem procesowym strony składającej taką opinię, czy dokument powinien być oceniany przez pryzmat walorów podmiotu, który go sporządził oraz - stosownie do treści art. 309 k.p.c. - powinien być poddany ocenie? orazb) oczywistą zasadność składanej skargi, wynikającą z naruszenia art. 2352 § 1 i § 2 k.p.c. poprzez niedopuszczenie wniosku o przeprowadzenie dowodu z dodatkowej opinii biegłego sądowego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał już, że powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) powinno spełniać wymagania stawiane zagadnieniu prawnemu przedstawianemu Sądowi Najwyższemu przez sąd drugiej instancji w razie powstania poważnych wątpliwości (art. 390 § 1 k.p.c. – zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2014 r., I UK 361/13, z 14 września 2012 r., I UK 218/12), których nie można rozwiązać za pomocą powszechnie przyjętych reguł wykładni prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 8 maja 2015 r., III CZP 16/15, z 24 października 2012 r., I PK 129/12).
V CSK 210/21
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Nakładając na skarżących obowiązek wskazania i uzasadnienia oznaczonej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, czyli tak zwanego przedsądu, ustawodawca zagwarantował, że skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia prawomocnych orzeczeń, będzie realizować funkcje publicznoprawne.
I CSK 3293/25
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do powyższych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.Skarżący powołał się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), które przedstawił jako – związane z wykładnią art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 382 k.p.c. oraz art. 385 i art. 378 § 1 k.p.c. – pytania: (a) „czy Sąd II instancji jest uprawniony do przyjmowania w każdej sytuacji ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd I instancji oraz dokonanej przez niego oceny dowodów, czy jednak powinien dokonywać własnych ustaleń faktycznych?”;
I CSK 230/23
I CSK 230/23 POSTANOWIENIE 24 października 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Jacek Grela na posiedzeniu niejawnym 24 października 2023 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 387/18 POSTANOWIENIE Dnia 8 lutego 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa M. K.‎przeciwko […] "M." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lutego 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 24 stycznia 2018 r., sygn. akt I AGa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W świetle tej regulacji, cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może rozstrzygnąć w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Jednocześnie przypomnieć należy, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i jego rolą nie jest korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.Skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wskazując, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne: - czy sąd prowadzący postępowanie, dokonując pominięcia dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu budownictwa i inżynierii wodnej, nie przyjmuje na siebie funkcji biegłego w sprawie i nie przekracza tym samym granic swobody oceny dowodów oraz dyrektyw wyrażonych w art. 278 k.p.c., a ponadto nie pozbawia strony możliwości wykazania faktów, z których wywodzi ona skutki prawne?- czy posiadania wiadomości specjalnych, przewidzianych w przepisie art. 278 k.p.c., wymaga również ocena merytoryczna materiału dowodowego w zakresie samego zaistnienia podstaw do wydania opinii, czy też ocena ta może zostać dowolnie dokonywana przez sąd, a jeśli tak to w jakim zakresie?- czy w sytuacji zawnioskowania przez stronę opinii biegłego z dziedziny odpowiadającej bezpośrednio przedmiotowi postępowania, pominięcie dowodu z tej jedynie przyczyny, iż w ocenie sądu strona nie zaoferowała dostatecznego materiału dowodowego, znajduje umocowanie w art. 217 k.p.c., w sytuacji gdy dowód ten bezsprzecznie nie został zgłoszony dla zwłoki, a okoliczności sporne nie zostały nadal dostatecznie wyjaśnione?- czy pominięcie dowodu z opinii biegłego w niniejszej sprawie, nie prowadzi do wniosku, że Sąd niezasadnie zastąpił wskazany dowód innymi dowodami, w tym zwłaszcza zeznaniami świadków, w sytuacji gdy do oceny faktycznie wykonanych przez powoda prac, na skutek braku stawiennictwa przedstawicieli pozwanej na terminie odbioru, bezspornie wymagane były wiadomości specjalne?Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Powołanie we wniosku przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. zobowiązuje skarżącego do sformułowania zagadnienia prawnego oraz przedstawienia pogłębionej argumentacji prawnej, wskazującej na rzeczywiste istnienie powołanej przesłanki, uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, Nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01 OSNC 2002, Nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.). Zagadnienie prawne wymaga przytoczenia argumentów wskazujących na istniejące w nauce lub orzecznictwie rozbieżne oceny prawne, w związku z którymi zagadnienie zostało sformułowane.

Zagadnienie prawne powinno odwoływać się w sposób generalny i abstrakcyjny do treści przepisu, który nie podlega jednoznacznej wykładni, natomiast nie może mieć charakteru kazuistycznego i służyć uzyskaniu przez skarżącego odpowiedzi odnośnie do kwalifikacji prawnej pewnych szczegółowych elementów podstawy faktycznej zaskarżonego rozstrzygnięcia.Problematyka wskazana przez skarżącego nie ma charakteru uniwersalnych zagadnień prawnych w zrozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Jest ściśle związana z rozstrzygną sprawą i własną oceną rozstrzygnięcia przez skarżącego.

Należy zwrócić uwagę, że zadaniem biegłego nie jest dostarczanie sądowi faktów ale dostarczenie takich informacji, które pozwalają sądowi, z punktu widzenia wiadomości specjalnych biegłego, już ustalone fakty ocenić. Fakty z kolei ma obowiązek udowodnić ta strona, która z ich istnienia wywodzi dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem wobec braku wystarczającego materiału dowodowego nie można było ustalić czy skarżący wykonał zlecone prace wykonał, stanowisko Sądu Apelacyjnego o nieprzydatności dowodu z opinii biegłego specjalisty, nie może być poczytane za nieprawidłowe.

Tym samym zapytania wyżej przytoczone, musza być uznane za pozór istotnego zagadnienia prawnego w rozumiani art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj