Supreme Court quashes lower court decision allowing a company to file a land registry entry request due to identity confusion.

Sygn. akt II CSK 384/11

POSTANOWIENIE

Dnia 5 kwietnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski (przewodniczący)

SSN Wojciech Katner

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku "P. Z." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

w Z.

przy uczestnictwie "D. – B." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

w T.

o wpis w księdze wieczystej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 5 kwietnia 2012 r.,

skargi kasacyjnej uczestnika postępowania

od postanowienia Sądu Okręgowego

z dnia 14 stycznia 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę przekazuje Sądowi

Okręgowemu do ponownego rozpoznania oraz orzeczenia o

kosztach postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 20 września 2010 r. utrzymał w mocy

wpis w księdze wieczystej wielkości udziału w nieruchomości wspólnej dokonany

przez referendarza w dniu 11 maja 2010 r., a Sąd Okręgowy postanowieniem z

dnia 14 stycznia 2011 r. oddalił apelację uczestnika postępowania od tego

postanowienia. U podłoża tego orzeczenia legło stanowisko, że wniosek o

dokonanie tego wpisu został złożony przez uprawniony do tego podmiot.

Skarga kasacyjna uczestnika postępowania od postanowienia Sądu

Okręgowego – oparta na podstawie drugiej z art. 3983 k.p.c. - zawiera zarzut

naruszenia art. 6262 k.p.c., i zmierza do uchylenia tego postanowienia oraz

przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W prawie polskim podstawową zasadą postępowania wieczystoksięgowego

jest działanie na wniosek – dotyczy to także wpisów (art. 6268 § 1 k.p.c.), jednakże,

wypada zauważyć, że ustawodawca przewiduje także, w interesie wiarygodności

(wiary publicznej) księgi wieczystej, dokonywanie z urzędu określonych wpisów.

Dla rozstrzyganej sprawy szczególnie istotne znaczenie ma art. 626 2 § 5

k.p.c. Przepis ten określa krąg legitymowanych osób do złożenia wniosku

o dokonanie (wykreślenie) wpisu w księdze wieczystej. Zgodnie z jego treścią taki

wniosek może złożyć właściciel nieruchomości, użytkownik wieczysty, osoba, na

rzecz której wpis ma nastąpić, albo wierzyciel, jeżeli przysługuje mu prawo,

które może być wpisane w księdze wieczystej, a w sprawach dotyczących obciążeń

powstałych z mocy prawa - także uprawniony organ. Regulacja ta określa w sposób

wyczerpujący krąg podmiotów uprawnionych do złożenia wniosku o dokonanie

(wykreślenie)

wpisu

w

księdze

wieczystej

i

stanowi

rozwiązanie

o charakterze szczególnym wobec treści art. 510 k.p.c., który to przepis przewiduje

jako zasadę możliwość uczestniczenia w postępowaniu nieprocesowym wszystkich

osób zainteresowanych jego wynikiem. Brzmienie art. 626 2 § 5 k.p.c. nakazuje

przyjąć, że inne osoby niż wymienione w tym przepisie nie są legitymowane do

wystąpienia z wnioskiem o wpis prawa w księdze wieczystej. Takie unormowanie

jest podyktowane usprawnieniem postępowania wieczystoksięgowego.

Istota skargi kasacyjnej sprowadza się do twierdzenia, że Sądy niższej

instancji z naruszeniem art. 6262 § 5 k.p.c. przyznały legitymację do złożenia

wniosku o wpis w księdze wieczystej „P. Z.” spółki z o.o. z siedzibą w Z., gdyż

dokonały błędnej identyfikacji tej spółki. Utożsamiły ją z wierzycielem hipotecznym

– P. spółką z o.o. z siedzibą w W. Skarżący przywołał orzeczenia Sądu

Okręgowego wydane w innych sprawach, ale o tożsamym problemie faktycznym i

prawnym, w których powyższa okoliczność została wykazana.

Zgodzić zatem należało się ze skarżącym jedynie co do tego, że nasunęły

się wątpliwości odnośnie do legitymacji „P. Z.” spółki z o.o. z siedzibą w Z. do

wystąpienia z wnioskiem o żądany

wpis prawa w księdze wieczystej. Tych

wątpliwości nie usuwa uzasadnienie zaskarżonego postanowienia, stąd orzeczenie

to nie mogło się ostać.

Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu.