II CSK 37/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 37/11

POSTANOWIENIE

Dnia 7 lipca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie z powództwa A. B. i J. B.

przeciwko Skarbowi Państwa – Szefowi Wojskowego Zarządu Infrastruktury

w P.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 7 lipca 2011 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powodów

od wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 15 grudnia 2009 r.,

1. odrzuca skargę,

2. oddala wniosek Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Skarga kasacyjna powodów A. B. i J. B. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia

15 grudnia 2009 r. podlegała odrzuceniu z następujących powodów.

W razie częściowego uwzględnienia apelacji strony pozwanej zaskarżającej

wyrok zasądzający powództwo w całości, sąd drugiej instancji zmieniając wyrok

sądu pierwszej instancji przez obniżenie zasądzonej kwoty, powinien zamieścić

w sentencji orzeczenia rozstrzygnięcie o oddaleniu powództwa w części dotyczącej

różnicy pomiędzy kwotą zasądzoną przez sąd pierwszej instancji i kwotą uznaną za

zasadną przez sąd drugiej instancji (art. 325 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.). Brak

takiego rozstrzygnięcia uprawnia strony do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku

(art. 351 § 1 k.p.c.). Brak uzupełnienia wyroku skutkuje uznaniem, że w tej części

wyrok sądu odwoławczego jest nieistniejący (wyrok SN z dnia 28 listopada 2006 r.,

IV CSK 119/06, nie publ.).

Po rozpoznaniu apelacji pozwanego, którą zaskarżono wyrok Sądu

Rejonowego z dnia 25 sierpnia 2009 r. W całości Sąd Okręgowy zmienił

zaskarżony wyrok w ten sposób, że obniżył zasądzoną w punkcie pierwszym od

pozwanego solidarnie na rzecz powodów kwotę 148 958 zł z odsetkami

ustawowymi od dnia 25 sierpnia 2009 r. do dnia zapłaty do kwoty 24 095 zł, nie

obciążył powodów obowiązkiem zwrotu na rzecz pozwanego kosztów procesu oraz

nakazał ściągnąć od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego

kwotę 352,69 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych, a powodów nie

obciążył obowiązkiem zwrotu na rzecz Skarbu Państwa nieuiszczonych kosztów

sądowych w pozostałym zakresie; w pozostałej części apelację oddalił i orzekł o

kosztach postępowania odwoławczego. Sąd drugiej instancji, zmieniając wyrok

Sądu pierwszej instancji przez tylko obniżenie kwoty zasądzonej przez ten Sąd i nie

oddalenie powództwa w pozostałej części, nie orzekł o całości powództwa. Żadna

ze stron nie złożyła w przewidzianym prawem terminie wniosku o uzupełnienie

wyroku (art. 351 § 1 k.p.c.).

Oznacza to, że skarga kasacyjna powodów dotycząca różnicy pomiędzy

kwotą zasądzoną przez Sąd pierwszej instancji a kwotą uznaną za zasadną przez

Sąd Okręgowy, wniesiona została od orzeczenia nieistniejącego i podlegała

odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. z uwagi na brak substratu zaskarżenia

(por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 25 lutego 1997 r. II CKN 15/97,

OSNC 1997 nr 6-7, poz. 89, z dnia 7 października 1998 r. II UKN 247/98, OSNP

1999, nr 20, poz. 665, z dnia 28 maja 1998 r. III CKN 409/98, nie publ., z dnia

25 stycznia 2001 r. III CKN 1382/00, OSNC 2001, nr 9, poz. 132, z dnia

11 września 2002 r. V CKN 1165/00, nie publ.).

Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego zawarty

w odpowiedzi na skargę kasacyjną należało oddalić. Zgodnie z utrwalonym

w orzecznictwie stanowiskiem, w razie odrzucenia skargi kasacyjnej nie należy

przyznawać kosztów postępowania kasacyjnego stronie, która w odpowiedzi na

skargę kasacyjną nie podniosła zarzutu, że skarga ta powinna być odrzucona (por.

postanowienie SN z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, niepubl.; orzeczenie

SN z dnia 15 listopada 1934 r., C. II 1677/34, Zb. Urz. 1935, poz. 204).