II CSK 361/13 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedW księdze wieczystej (macierzystej) Kw. nr (…), prowadzonej dla bliżej opisanej nieruchomości zabudowanej budynkiem użytkowo – apartamentowym, położonej w K. przy ulicy P., której część lokali została wyodrębniona z przeniesieniem własności na rzecz innych osób, była ujawniona jako współwłaścicielka Spółdzielnia Mieszkaniowa „P.” w upadłości. W dziale IV tej księgi wpisana była hipoteka przymusowa łączna kaucyjna do kwoty 27958907,50 zł, współobciążająca m. in. nieruchomość objętą księgą wieczystą Kw. nr (…) na rzecz M.
Legislator headnote
AI generatedart. 3983 k.p.c, art. 535 k.c; II CSK 361/13 · Sąd Najwyższy: AG z siedzibą w S.. W dziale II księgi wieczystej Kw. nr (…) figurował jako właściciel T. T. Umową z dnia 13 kwietnia 2012 r. syndyk masy upadłości Spółdzielni sprzedał B.S.A. w W. przedsiębiorstwo upadłej, w tym udział co do 337642/1000000 części we własności nieruchomości położonej przy ulicy P., a także udział co do 39/64 części we własności nieruchomości lokalowej. W § 7 umowy zawarto wniosek o wykreślenie m. in. z działu IV księgi wieczystej (macierzystej) Kw. nr (…) i każdej z ksiąg wieczystych założonych dla wyodrębnionych nieruchomości lokalowych, w tym księgi wieczystej Kw. nr (…) powyżej opisanej hipoteki.Referendarz sądowy w dniu 18 maja 2012 r. dokonał wpisów zgodnie z tym wnioskiem.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 361/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)SSN Marian Kocon (sprawozdawca)SSN Iwona Koper w sprawie z wniosku B. Spółki Akcyjnej w W. przy uczestnictwie M. AG z siedzibą w S. (Księstwo Liechtenstein) i T. T.o wykreślenie hipoteki przymusowej łącznej kaucyjnej w kwocie 27.958.907,50 zł z księgi wieczystej (…) (macierzystej) oraz z 77 ksiąg wieczystych nieruchomości współobciążonych (lokalowych), w tym z księgi wieczystej (…),po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 lutego 2014 r.,skargi kasacyjnej uczestnika postępowania M. AG z siedzibą w S. (Księstwo Liechtenstein) od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt VII Ca (…), uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania oraz orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W księdze wieczystej (macierzystej) Kw. nr (…), prowadzonej dla bliżej opisanej nieruchomości zabudowanej budynkiem użytkowo – apartamentowym, położonej w K. przy ulicy P., której część lokali została wyodrębniona z przeniesieniem własności na rzecz innych osób, była ujawniona jako współwłaścicielka Spółdzielnia Mieszkaniowa „P.” w upadłości. W dziale IV tej księgi wpisana była hipoteka przymusowa łączna kaucyjna do kwoty 27958907,50 zł, współobciążająca m. in. nieruchomość objętą księgą wieczystą Kw. nr (…) na rzecz M.
AG z siedzibą w S.. W dziale II księgi wieczystej Kw. nr (…) figurował jako właściciel T. T. Umową z dnia 13 kwietnia 2012 r. syndyk masy upadłości Spółdzielni sprzedał B.S.A. w W. przedsiębiorstwo upadłej, w tym udział co do 337642/1000000 części we własności nieruchomości położonej przy ulicy P., a także udział co do 39/64 części we własności nieruchomości lokalowej. W § 7 umowy zawarto wniosek o wykreślenie m. in. z działu IV księgi wieczystej (macierzystej) Kw. nr (…) i każdej z ksiąg wieczystych założonych dla wyodrębnionych nieruchomości lokalowych, w tym księgi wieczystej Kw. nr (…) powyżej opisanej hipoteki.Referendarz sądowy w dniu 18 maja 2012 r. dokonał wpisów zgodnie z tym wnioskiem.
Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2012 r. utrzymał w mocy ten wpis, a Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 12 grudnia 2012 r. oddalił apelację uczestnika M. AG z siedzibą w S. od tego postanowienia. Uznał, że umowa sprzedaży z dnia 13 kwietnia 2012 r. stanowi - w myśl art. 317 ust. 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (jedn. tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 1112 ze zm. - dalej "Pr.u.n.") podstawę do zaskarżonego wpisu.Skarga kasacyjna uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego - oparta na obu podstawach z art. 3983 k.p.c. - zawiera zarzut naruszenia art. 94 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (jedn. tekst:
Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361 ze zm. - dalej: "u.k.w.h."), art. 1718 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych ((jedn. tekst: Dz. U. z 2013 r. Nr 1222 - dalej: „u.s.m.”), art. 317 ust. 2 Pr.u.n., art. 535 k.c., i zmierza do uchylenia tego postanowienia oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Okręgowy oddalając apelację uczestnika postępowania wyszedł z założenia, że zbycie przedsiębiorstwa upadłej jako całości w toku postępowania upadłościowego wywołało skutek, wynikający z art. 317 ust. 2 Prawa upadłościowego i naprawczego, w postaci wygaśnięcia hipoteki przymusowej łącznej kaucyjnej obciążającej nieruchomość objętą księgą wieczystą Kw. nr (…), a więc hipoteki obciążającej nieruchomość osoby trzeciej (T.
T.). Niewątpliwie, zgodnie z art. 317 ust. 2 Prawa upadłościowego i naprawczego zbycie przedsiębiorstwa jako całości w toku postępowania upadłościowego wywołuje skutek w postaci wygaśnięcia praw obciążających tak całe przedsiębiorstwo, jak i jego elementy. Występując z wnioskiem o wykreślenie hipoteki obciążającej nieruchomość wchodzącą w skład przedsiębiorstwa wystarczy przedstawić umowę zbycia przedsiębiorstwa.Uszło jednak uwagi Sądu Okręgowego, że wniosek w sprawie nie dotyczył wykreślenia hipoteki obciążającej nieruchomość wchodzącą w skład przedsiębiorstwa upadłego lecz stanowiącą własność osoby trzeciej (T.T.).
Dla oceny zaś zasadności wniosku o wykreślenie hipoteki zabezpieczającej wierzytelność wobec upadłego dłużnika, obciążającej nieruchomość, która nie wchodziła w skład upadłego przedsiębiorstwa (nieruchomość osoby trzeciej), a więc nie była przedmiotem sprzedaży w postępowaniu upadłościowym, art. 317 ust. 2 Prawa upadłościowego i naprawczego, stanowiący podług Sądu Okręgowego podstawę prawną wpisu, nie miał zastosowania.Skoro Sąd Okręgowy wyszedł z odmiennego założenia to już z tej przyczyny zaskarżone postanowienie nie mogło się ostać.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu. jw