II CSK 334/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 334/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka w sprawie z powództwa V. P.‎przeciwko "D." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P. w likwidacji i A. K. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 grudnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej A. K. od wyroku Sądu Okręgowego w Koninie‎z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt I 1Ca 371/14, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. nie obciąża pozwanej A.K. kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1.w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,2.istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,3.zachodzi nieważność postępowania lub 4.skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przytoczony przepis pozwala Sądowi Najwyższemu na wstępną, merytoryczną ocenę wniesionej skargi kasacyjnej i zbadanie, czy za jej rozpoznaniem przemawia interes społeczny, skarga kasacyjna bowiem jest środkiem prawnym funkcjonującym przede wszystkim w interesie publicznym, który z kolei przemawia za skoncentrowaniem się Sądu Najwyższego na sprawach najpoważniejszych i precedensowych.Pozwana A.

K. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 5 grudnia 2014 r., oddalającego jej apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 28 marca 2014 r., którym Sąd zasądził od pozwanych D. sp. z o.o. w P. – w likwidacji oraz A. K. solidarnie na rzecz powódki kwotę 63 975 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 28 maja 2012 r., oddalił powództwo w pozostałej części i orzekł o kosztach procesu. Powołując się na obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c., pozwana wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz wyroku Sądu Rejonowego w Koninie i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania, ewentualnie orzeczenie co do istoty sprawy przez oddalenie powództwa i zasądzenie od powódki kosztów procesu.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca wskazała na przesłankę opisaną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Twierdziła, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, ponieważ zaskarżony wyrok został wydany z oczywistym naruszeniem przepisów prawa wskazanych w zarzutach wypełniających powołane podstawy kasacyjne.

Analiza wywodów zawartych w skardze kasacyjnej prowadzi do wniosku, że pozwana nie przytoczyła przekonujących argumentów, świadczących o występowaniu w niniejszej sprawie wskazanej przez nią przesłanki uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., zachodzi tylko wtedy, gdy dla przeciętnego prawnika z samej treści skargi – bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań – w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na uwzględnienie.

Skarżący, powołując się na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. powinien wykazać oczywistą zasadność skargi kasacyjnej przejawiającą się kwalifikowanym charakterem naruszenia przepisów prawa (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49). Nie może powtarzać uzasadnienia podstaw kasacyjnych; powinien wykazać, że zasadność skargi kasacyjnej jest oczywista, a więc dostrzegalna prima vista oraz że każdy prawnik bez przeprowadzania wnikliwej analizy powinien dojść do wniosku, że zaskarżone orzeczenie jest jaskrawo nieprawidłowe.

Skarżąca nie przytoczyła argumentów świadczących o tak rozumianej oczywistości, nie są nimi bowiem argumenty mające uzasadniać powołane podstawy kasacyjne.Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie zachodzi wskazana przez skarżącą przesłanka określona w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.) i ze względu na sytuację życiową skarżącej nie obciążył jej kosztami postępowania kasacyjnego (art. 102 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.). l.n