II CSK 326/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 326/11

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Józef Frąckowiak

SSN Marta Romańska

w sprawie z powództwa Z. J. przeciwko Gminie Ł.

o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 10 lutego 2012 r.,

skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 2 grudnia 2010 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi

Okręgowemu do ponownego rozpoznania oraz orzeczenia o

kosztach postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2010 r. Sąd Okręgowy uzgodnił treść księgi

wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym przez nakazanie wpisania w dziale II

bliżej określonej księgi wieczystej Z. J. w 4/8 częściach, E. G. w 1/8 części, A. B. w

1/8 części, M. W. w 1/8 części i D. J. w 1/8 części w miejsce miasta Ł. U podłoża

tego rozstrzygnięcia legł pogląd, że administracyjne decyzje o charakterze

deklaratoryjnym, jakkolwiek brane pod uwagę, to jednak nie wiążą sądu

powszechnego w sprawie o uzgodnienie stanu prawnego nieruchomości.

Skarga kasacyjna pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego – oparta na obu

podstawach z art. 3983 k.p.c. – zawiera zarzut naruszenia art. 10 ustawy z dnia

6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r.

Nr 124, poz. 1361 ze zm.; dalej: „u.k.w.h.”), art. 2 § 3 k.p.c., i zmierza do uchylenia

tego wyroku oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zasadnie

zarzuca

skarżąca,

że

błędnie

Sąd

Okręgowy

przyjął,

iż w sprawie o uzgodnienie stanu prawnego nieruchomości sąd jest władny

samodzielnie ustalić, jaki jest rzeczywisty stan prawny nieruchomości, chociażby

to ustalenie

pozostawało

w

sprzeczności

z

osnową

ostatecznej

decyzji

administracyjnej, (komunalizacyjnej) wydanej zgodnie z art. 18 ust. 1 w związku

z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę

o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr

32, poz. 191 ze zm.).

Zagadnienie czy administracyjne decyzje o charakterze deklaratoryjnym,

jaką

jest

decyzja

„komunalizacyjna”,

wiążą

sąd

powszechny

w

sprawie

o uzgodnienie stanu prawnego nieruchomości zostało rozstrzygnięte przez Sąd

Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 9 października 2007 r.,

III CZP 46/07 (OSNC 2008, Nr 3, poz. 30). W uchwale tej wyrażone zostało

stanowisko, że w sprawie o uzgodnienie stanu prawnego nieruchomości ujawnionego

w

księdze

wieczystej

na

podstawie

ostatecznej

decyzji

administracyjnej wydanej zgodnie z art. 18 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 ustawy

z dnia 10 maja 1990 r. - z rzeczywistym stanem prawnym, sąd jest związany

tą decyzją. Sąd Najwyższy w obecnym składzie podziela to stanowisko i celem

uniknięcia zbędnych powtórzeń odwołuje się do motywów, którymi kierował się Sąd

Najwyższy podejmując tę uchwałę.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł, jak w wyroku.