Legislator Case Law & Legislation
II CSK 308/15 AI generated

II CSK 308/15 · Sąd Najwyższy

Case Number II CSK 308/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. We wniesionej w niniejszej sprawie skardze kasacyjnej uczestniczki postępowania M. K. jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazano oczywistą zasadność skargi, która ma wynikać z oparcia rozstrzygnięcia Sądu wyłącznie na dowodach z dokumentów oraz opinii biegłego, uznając za całkowicie zbędny materiał dowodowy w postaci zeznań świadków i uczestników postępowania oraz odstępując od przeprowadzenia dowodu z oględzin nieruchomości.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c; II CSK 308/15 · Sąd Najwyższy: Trzeba jednak zauważyć, że ze względu na funkcję skargi kasacyjnej i postępowania kasacyjnego ustawodawca wyłączył na tym etapie dopuszczalność kontroli poprawności ustaleń faktycznych. Co więcej, lektura zaskarżonego wyroku nie dowodzi oczywistości naruszenia prawa - Sąd Okręgowy zastosował jedną z możliwych w tej sytuacji interpretacji. Poza tym Sąd przekonywająco wyjaśnił, dlaczego w postępowaniu przez Sądami I i II instancji pominięto wnioskowane dowody z oględzin nieruchomości oraz z zeznań świadków i uczestniczek postępowania.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

Keywords

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 308/15 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku Gminy Police‎przy uczestnictwie D. W., B. W., M. S., M. S., T. B., M. K., K. K., M. C. i D. O.‎o rozgraniczenie nieruchomości,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 grudnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania M. K. od postanowienia Sądu Okręgowego w Szczecinie‎z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt II Ca 405/12, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. We wniesionej w niniejszej sprawie skardze kasacyjnej uczestniczki postępowania M. K. jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazano oczywistą zasadność skargi, która ma wynikać z oparcia rozstrzygnięcia Sądu wyłącznie na dowodach z dokumentów oraz opinii biegłego, uznając za całkowicie zbędny materiał dowodowy w postaci zeznań świadków i uczestników postępowania oraz odstępując od przeprowadzenia dowodu z oględzin nieruchomości.

Trzeba jednak zauważyć, że ze względu na funkcję skargi kasacyjnej i postępowania kasacyjnego ustawodawca wyłączył na tym etapie dopuszczalność kontroli poprawności ustaleń faktycznych. Co więcej, lektura zaskarżonego wyroku nie dowodzi oczywistości naruszenia prawa - Sąd Okręgowy zastosował jedną z możliwych w tej sytuacji interpretacji. Poza tym Sąd przekonywająco wyjaśnił, dlaczego w postępowaniu przez Sądami I i II instancji pominięto wnioskowane dowody z oględzin nieruchomości oraz z zeznań świadków i uczestniczek postępowania.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.