II CSK 278/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 278/11

POSTANOWIENIE

Dnia 18 listopada 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z powództwa małoletniego M. Ś. reprezentowanego przez matkę R. Ś.

przeciwko A. A. P.

o ustalenie ojcostwa i alimenty,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 listopada 2011 r.,

na skutek skargi kasacyjnej pozwanego

od wyroku Sądu Okręgowego w P.

z dnia 23 listopada 2010 r.,

odrzuca skargę kasacyjną w zakresie oddalającym apelację

pozwanego,

dotyczącą

uwzględnionych

roszczeń

powoda,

objętych punktami 3 i 6 wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia 17

sierpnia 2010 r., a w pozostałej części odmawia przyjęcia skargi

kasacyjnej do rozpoznania.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 17 sierpnia 2010 r., Sąd Rejonowy w T. w pkt I ustalił

ojcostwo w stosunku do małoletniego powoda, w pkt II nadał małoletniemu

nazwisko, w pkt III zasądził od pozwanego na rzecz małoletniego powoda alimenty

w kwocie 500 zł miesięcznie, w pkt IV oddalił powództwo co do roszczeń

alimentacyjnych w pozostałym zakresie, w pkt V oddalił powództwo co do roszczeń

dotyczących wydatków poniesionych przez matkę małoletniego w związku z ciążą i

porodem, w pkt VI nadał rygor natychmiastowej wykonalności pkt III tego wyroku, a

w pkt VII orzekł o kosztach procesu. Wyrok Sądu Rejonowego zaskarżyły apelacją

obie strony – powód w części dotyczącej pkt IV i V, a pozwany w części dotyczącej

pkt I, II, III i VI Wyrokiem z dnia 23 listopada 2010 r., Sąd Okręgowy w P. oddalił

obie apelacje. Od wyroku Sądu Okręgowego skargę kasacyjną wniósł pozwany,

zaskarżając go „w zakresie dotyczącym ustalenia ojcostwa i roszczeń z tym

związanych”. Tak określony zakres zaskarżenia sprawia, że skarga kasacyjna

kwestionuje oddalenie przez Sąd Okręgowy apelacji pozwanego od wyroku Sądu

Rejonowego nie tylko w przedmiocie ustalenia ojcostwa i nadania nazwiska, ale

również w przedmiocie alimentów, tj. rozstrzygnięć zawartych w pkt III i VI wyroku

Sądu Rejonowego. Jednakże w myśl art. 398 2 § 2 pkt 1 k.p.c. w sprawach

o alimenty skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Zatem w części zaskarżającej

rozstrzygnięcia w przedmiocie alimentów skargę kasacyjną pozwanego, jako

niedopuszczalną, należało odrzucić na podstawie art. 398 6 § 3 w zw. z § 2 k.p.c.

Z kolei odnosząc się do zaskarżenia rozstrzygnięć Sądu Okręgowego

w przedmiocie ustalenia ojcostwa i nadania nazwiska wskazać należy, że w myśl

art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania,

jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni

przepisów

prawnych

budzących

poważne

wątpliwości

lub

wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub

skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. We wniosku o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania pozwany wskazał, że waga naruszenia prawa

procesowego przez Sądy obu instancji jest tak znaczna i skutki tak poważne, że

jedynie w drodze niniejszej skargi możliwe jest usunięcie stanu sprzecznego

z prawem i zapewnienie pozwanemu obiektywnego i sprawiedliwego procesu.

Natomiast podstawą skargi pozwany uczynił naruszenie art. 233 § 1, 382, 385 i 386

§ 1 k.p.c. polegające na uznaniu przez Sąd Okręgowy za własną ewidentnie

błędnej oceny dowodów dokonanej przez Sąd Rejonowy, co doprowadziło do

dowolnego,

a

nie

wszechstronnego

rozważenia

materiału

dowodowego

i bezzasadnego przypisania ojcostwa pozwanemu z pominięciem dowodów

z dokumentów znajdujących w aktach o sygn. 1 Ds. /.../. Jednakże w ocenie Sądu

Najwyższego powyższe okoliczności nie wystarczają do przyjęcia skargi kasacyjnej

do rozpoznania. Podstawa skargi kasacyjnej pozwanego nie wskazuje bowiem na

jej oczywistą zasadność. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd

Okręgowy rozważał celowość przeprowadzenia wspomnianych dowodów z

dokumentów na okoliczność, że pozwany wbrew swej woli współżył z matką

małoletniego powoda. Sąd dowody te uznał za nieprzydatne dla rozstrzygnięcia,

mającego za podstawę art. 85 § 1 k.r.o., który nie uzależnia skutków prawnych od

woli tego, kto obcuje z matką dziecka

Z tych względów, zważywszy ponadto, że w sprawie nie zachodzi

nieważność postępowania, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 9 § 2 k.p.c.

postanowił jak w sentencji.

md