Legislator Case Law & Legislation
II CSK 26/14 AI generated

II CSK 26/14 · Sąd Najwyższy

Case Number II CSK 26/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł swój wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłankach określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, istotne zagadnienie prawne, jeżeli miałoby stanowić przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania po myśli art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., powinno występować w rozpoznawanej sprawie i dotyczyć zarówno podstawy prawnej, jak i faktycznej wydanego orzeczenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 21 maja 2013 r., IV CSK 53/13 oraz z dnia 3 lutego 2012 r.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 388 k.c, art. 917 k.c, art. 3989 § 2 k.p.c; II CSK 26/14 · Sąd Najwyższy: II UK 271/11 - nie publ.).Zagadnienie sformułowane przez skarżącego, tj. problem określenia przesłanek zastosowania art. 388 k.c. w zw. z art. 917 k.c. pozostaje bez związku z ustaleniami dokonanymi przez sąd orzekający w sprawie. Sąd Apelacyjny nie zanegował możliwości zastosowania art. 388 k.c. również w przypadku zawarcia ugody, lecz na podstawie oceny materiału dowodowego zgromadzonego uznał, że przesłanki zaistnienia wyzysku nie zostały spełnione w konkretnym stanie faktycznym. Odnosząc się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, należy podkreślić, iż o jej spełnieniu można mówić wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie sądu drugiej instancji w sposób ewidentny narusza konkretne przepisy prawa.

Keywords

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c art. 388 k.c art. 917 k.c art. 3989 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c
Nie mógłby jednak rozstrzygnąć o obecności przesłanek koniecznych dla stwierdzenia wyzysku.Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że wskazane przez skarżącego przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).[aw]
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Nie mógłby jednak rozstrzygnąć o obecności przesłanek koniecznych dla stwierdzenia wyzysku.Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że wskazane przez skarżącego przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).[aw]
art. 388 k.c
problem określenia przesłanek zastosowania art. 388 k.c.
art. 917 k.c
art. 3989 § 2 k.p.c
Nie mógłby jednak rozstrzygnąć o obecności przesłanek koniecznych dla stwierdzenia wyzysku.Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że wskazane przez skarżącego przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).[aw]

Cited Case Law

AI generated
IV CSK 53/13
Sygn. akt IV CSK 53/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa T. K. przeciwko R. Bank Polska Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o ustalenie nieważności umowy oraz zwrot nienależnego świadczenia ewentualnie zasądzenie odszkodowania, ewentualnie rozwiązanie umowy i zwrot nienależnego świadczenia, ewentualnie o zmianę umowy i zwrot nienależnego świadczenia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 maja 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 25 lipca 2012 r., I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
II UK 271/11
Wnioskodawczyni – A. K. - wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13 kwietnia 2011 r. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie: art. 58 § 1 i art. 83 § 1 k.c. w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 31 grudnia 1975 r. w sprawie uprawnień pracowniczych osób wykonujących pracę nakładczą (Dz. U. z 1976 r. Nr 3, poz. 19 ze zm.), poprzez uznanie, że niewykonanie minimalnej ilości pracy określonej w umowie o pracę nakładczą dowodzi pozorności zawarcia tej umowy lub świadczy o zawarciu umowy w celu obejścia ustawy, co w konsekwencji daje podstawę do stwierdzenia jej nieważności ex tunc, § 3 tego rozporządzenia oraz art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 17 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst:

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 26/14 POSTANOWIENIE Dnia 4 lipca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa […] Szpitala […] w Ł.‎przeciwko Narodowemu Funduszowi Zdrowia - […] Oddziałowi Wojewódzkiemu w […]‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lipca 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 12 lipca 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł swój wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłankach określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, istotne zagadnienie prawne, jeżeli miałoby stanowić przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania po myśli art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., powinno występować w rozpoznawanej sprawie i dotyczyć zarówno podstawy prawnej, jak i faktycznej wydanego orzeczenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 21 maja 2013 r., IV CSK 53/13 oraz z dnia 3 lutego 2012 r.

II UK 271/11 - nie publ.).Zagadnienie sformułowane przez skarżącego, tj. problem określenia przesłanek zastosowania art. 388 k.c. w zw. z art. 917 k.c. pozostaje bez związku z ustaleniami dokonanymi przez sąd orzekający w sprawie. Sąd Apelacyjny nie zanegował możliwości zastosowania art. 388 k.c. również w przypadku zawarcia ugody, lecz na podstawie oceny materiału dowodowego zgromadzonego uznał, że przesłanki zaistnienia wyzysku nie zostały spełnione w konkretnym stanie faktycznym. Odnosząc się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, należy podkreślić, iż o jej spełnieniu można mówić wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie sądu drugiej instancji w sposób ewidentny narusza konkretne przepisy prawa.

Oczywiste naruszenie powinno być rozumiane jako widoczna natychmiast, bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej, sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z brzmieniem przepisów albo powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (zob. m.in. postanowienie SN z dnia 19 października 2012 r., III SK 11/12, nie publ.). Okoliczności wskazane przez skarżącego nie usprawiedliwiają takiej oceny zaskarżonego orzeczenia, bowiem dowód z opinii biegłego mógłby wskazać tylko różnice rachunkowe pomiędzy kwotą stanowiącą przedmiot ugody, a kwotą, jaką Narodowy Fundusz Zdrowia musiałby świadczyć, gdyby wykazano, że wskazane świadczenia stanowiły świadczenia ratujące zdrowie.

Nie mógłby jednak rozstrzygnąć o obecności przesłanek koniecznych dla stwierdzenia wyzysku.Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że wskazane przez skarżącego przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).[aw]