II CSK 256/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 256/07

POSTANOWIENIE

Dnia 9 lipca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie z powództwa ML

przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w P.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 lipca 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 20 października 2006 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę kasacyjną oraz zasądza od powoda na rzecz

strony pozwanej kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł z tytułu

kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 20 października 2006 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację od

wyroku Sądu Okręgowego w P.

W skardze kasacyjnej powód zarzucił naruszenie prawa materialnego – art.

417 k.c. i wnosił o "zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie

powództwa

w

całości"

i

ewentualnie

o

uchylenie

zaskarżonego

wyroku

i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać

wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to

związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 398 9 k.p.c., a jego

spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi

nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację

prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. uzasadnienie uchwały Połączonych Izb –

Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu

Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92,

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01,

OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2,

poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia

11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).

Obowiązek ten nie został spełniony. Skarżący ograniczył się jedynie do

stwierdzenia, że wnosi o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania „z uwagi na

rozbieżności występujące w orzecznictwie odnośnie wykładni art. 417 k.c.

w brzmieniu przed nowelizacją z dnia 17 czerwca 2004 r. w zakresie

odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa".

Tymczasem, jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, odwołanie

się do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących

poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów

wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne

wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje

rozbieżności

w

orzecznictwie

sądów,

które

należy

przytoczyć

(por.

np.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie

publ.).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 398 6 § 3

k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 § 1

w zw. z art. 391 § 1 i art. 39319 k.p.c.