Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II CSK 234/15 AI generated

II CSK 234/15 · Sąd Najwyższy

Case Number II CSK 234/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

W skardze kasacyjnej uczestnika nie została w sposób należyty uzasadniona przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., a skarżący nie przedstawił żadnych argumentów prawnych mających przekonać, że wskazane kwestie - będące przedmiotem licznych wcześniejszych wypowiedzi Sądu Najwyższego - mogą być uznane za zagadnienia „istotne" w rozumieniu tego przepisu. Uzasadnienie wystąpienia tej przesłanki skarżący ograniczył na s. 4 do sformułowania czterech pytań. Powołanie się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na odwołaniu się (s.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 3984 § 2 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c, art. 520 § 1 k.p.c; II CSK 234/15 · Sąd Najwyższy: 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., a skarżący nie przedstawił żadnych argumentów prawnych mających przekonać, że wskazane kwestie - będące przedmiotem licznych wcześniejszych wypowiedzi Sądu Najwyższego - mogą być uznane za zagadnienia „istotne" w rozumieniu tego przepisu. Uzasadnienie wystąpienia tej przesłanki skarżący ograniczył na s. 4 do sformułowania czterech pytań. Powołanie się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na odwołaniu się (s.

Keywords

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c art. 3984 § 2 k.p.c art. 3989 § 2 k.p.c art. 13 § 2 k.p.c art. 520 § 1 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi do rozpoznania.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Powołanie się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na odwołaniu się (s.
art. 3984 § 2 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi do rozpoznania.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
art. 520 § 1 k.p.c
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
XIII Ga 337/14
akt XIII Ga 337/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzeka, że wnioskodawca oraz uczestnik ponoszą koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym udziałem w sprawie.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 234/15 POSTANOWIENIE Dnia 4 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w Zduńskiej Woli‎przy uczestnictwie P. S. ‎o orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek oraz pełnienia funkcji członka rady nadzorczej, reprezentanta lub pełnomocnika w spółce handlowej, przedsiębiorstwie państwowym, spółdzielni, fundacji lub stowarzyszeniu,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 grudnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika od postanowienia Sądu Okręgowego w Łodzi‎z dnia 21 listopada 2014 r., sygn. akt XIII Ga 337/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzeka, że wnioskodawca oraz uczestnik ponoszą koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym udziałem w sprawie.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej uczestnika nie została w sposób należyty uzasadniona przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., a skarżący nie przedstawił żadnych argumentów prawnych mających przekonać, że wskazane kwestie - będące przedmiotem licznych wcześniejszych wypowiedzi Sądu Najwyższego - mogą być uznane za zagadnienia „istotne" w rozumieniu tego przepisu. Uzasadnienie wystąpienia tej przesłanki skarżący ograniczył na s. 4 do sformułowania czterech pytań. Powołanie się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na odwołaniu się (s.

4) do twierdzenia, że kwestii zadłużeń przedsiębiorców nie da się rozwiązać poprzez orzekanie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej i niezawierające jakichkolwiek argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej" (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi, w ogóle nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi do rozpoznania.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.