II CSK 232/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 232/07

POSTANOWIENIE

Dnia 2 lipca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie z powództwa "P." Spółki Akcyjnej

przeciwko Skarbowi Państwa Delegaturze Ministra Skarbu Państwa

w Ł.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 lipca 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 15 stycznia 2007 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę kasacyjną oraz zasądza od strony powodowej

na rzecz strony pozwanej kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł

z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 15 stycznia 2007 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację

powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Ł.

W skardze kasacyjnej powód zarzucił naruszenie prawa materialnego – art.

76, 510 i 516 k.c. i wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy

do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać

wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to

związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 398 9 k.p.c., a jego

spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi

nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację

prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. uzasadnienie uchwały Połączonych Izb –

Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu

Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92,

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01,

OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2,

poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia

11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).

Obowiązek ten nie został spełniony.

Skarżący jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania wskazał jedynie "potrzebę wykładni przepisów art. 76, 510 i 516 k.c.

w związku z § 2 ust. 2 pkt m, § 4, 17 i 18 umowy leasingowej z dnia 29.04.1993 r.

oraz § 7 i § 15 w brzmieniu określonym w aneksie z dnia 6.12.1994 r. do umowy,

co do obowiązywania szczególnej, notarialnej formy czynności prawnej, budzących

poważne wątpliwości". Tymczasem, jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu

Najwyższego, odwołanie się do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów

prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności

w orzecznictwie sądów wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że

budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego

wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć

(por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ

102/02, nie publ.).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 398 6 § 3

k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 § 1

w zw. z art. 391 § 1 i art. 39319 k.p.c.