II CSK 200/14 · Sąd Najwyższy
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedSąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.). Skarżąca w skardze kasacyjnej powołała się na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., to jest na występowanie w sprawie zagadnienia prawnego, jednakże analiza przedstawionych zagadnień nie pozwala na przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 381 k.p.c, art. 192 pkt 3 k.p.c, art. 530 k.c, art. 3989 § 2 k.p.c; II CSK 200/14 · Sąd Najwyższy: 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.). Skarżąca w skardze kasacyjnej powołała się na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., to jest na występowanie w sprawie zagadnienia prawnego, jednakże analiza przedstawionych zagadnień nie pozwala na przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 200/14 POSTANOWIENIE Dnia 15 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa M. M.przeciwko M. O.o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 października 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 11 września 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.). Skarżąca w skardze kasacyjnej powołała się na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., to jest na występowanie w sprawie zagadnienia prawnego, jednakże analiza przedstawionych zagadnień nie pozwala na przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Pierwsze z zagadnień zmierzające do uzyskania odpowiedzi kiedy dochodzi do naruszenia przez sąd art. 381 k.p.c. nie może być poczytane za istotne zagadnienie prawne, skoro dotyczy konkretnej sytuacji procesowej. Zagadnienie drugie nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Niezależnie bowiem od wypowiedzianego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku poglądu o możliwości zastosowania w danych okolicznościach faktycznych art. 192 pkt 3 k.p.c. - co skarżący kwestionuje i prawidłowość takiego poglądu poddaje w wątpliwość formułując zagadnienie prawne - nie można pominąć, że Sąd jednocześnie ustalił, iż nie doszło do zwrotnego przelewu.
Ustalenie to jest ustaleniem faktu i wiąże Sąd Najwyższy. Związanie tym ustaleniem ubezskutecznia problem legitymacji czynnej. Zagadnienie trzecie dotyczy zakresu podmiotów objętych działaniem art. 530 k.c. W orzecznictwie i literaturze nie ma wątpliwości, że powołany przepis dotyczy wierzycieli przyszłych. Skarżąca nie może zasadnie twierdzić, że na gruncie tego przepisu powstało istotne zagadnienie prawne, uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ powód nabył chronioną wierzytelność przez przelew; skutek przelewu polega na tym, że cesjonariusz wstępuje w sytuację prawną dotychczasowego wierzyciela.Zważywszy na powyższe nie ma podstaw do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). [aw]