II CSK 187/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 187/10

POSTANOWIENIE

Dnia 8 lipca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie z wniosku J. P.

przy uczestnictwie J. S., M. S. i P. S.

o stwierdzenie nabycia spadku,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2010 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K.

z dnia 12 listopada 2009 r., sygn. akt II Ca (…),

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej

wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w

sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów

prawnych

budzących

poważne

wątpliwości

lub

wywołujących

rozbieżności

w

orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest

oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może

być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o

charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi

kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd

Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia

skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełnomocnik wnioskodawcy J. P. w skardze kasacyjnej wniesionej od

postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 listopada 2009 r. zarzucił naruszenie

art. 233 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oparł na

przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., podnosząc, że zachodzi potrzeba

wykładni art. 233 k.p.c. W ocenie Sądu Najwyższego powołana przesłanka nie została

wykazana.

Zawarte w art. 3983 § 1 pkt 2 uprawnienie do oparcia skargi kasacyjnej na

podstawie naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik

sprawy podlega ograniczeniu przewidzianym w art. 39813 § 2 oraz art. 3983 § 3 k.p.c.

Zgodnie z tym ostatnim przepisem, podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty

dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Skarga taka, jako niedopuszczalna,

podlega odrzuceniu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III

CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76). Przepis art. 233 k.p.c. dotyczy bezpośrednio

oceny dowodów i w związku z tym zarzut jego naruszenia uchyla się spod rozważań

Sądu Najwyższego. W konsekwencji również ewentualna potrzeba jego wykładni nie

może uzasadniać przyjęcia skargi do rozpoznania. Zgodnie bowiem z art. 398 13 § 1

k.p.c. in principio, Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną w granicach

zaskarżenia oraz w granicach podstaw.

Z przytoczonych względów, na podstawie art. 398 9 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy

orzekł jak w sentencji.