II CSK 14/14 · II CSK 14/14 · Sąd Najwyższy

Legislator summary

AI generated

Zgodnie z art. 3989 §1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłankach przewidzianych w art. 3989 §1 pkt 2 i 4 k.p.c.Potrzeba wykładni przepisów prawa zachodzi wtedy, gdy przepisy mające być przedmiotem wykładni Sądu Najwyższego stanowiły podstawę rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji i naruszenie ich zarzucono w ramach pierwszej podstawy kasacyjnej.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 §1 k.p.c, art. 3989 §1 pkt 2 k.p.c, art. 58 k.c, art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c; II CSK 14/14 · Sąd Najwyższy: Zgodnie z art. 3989 §1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłankach przewidzianych w art. 3989 §1 pkt 2 i 4 k.p.c.Potrzeba wykładni przepisów prawa zachodzi wtedy, gdy przepisy mające być przedmiotem wykładni Sądu Najwyższego stanowiły podstawę rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji i naruszenie ich zarzucono w ramach pierwszej podstawy kasacyjnej.

Keywords

AI generated

art. 3989 §1 k.p.c art. 3989 §1 pkt 2 k.p.c art. 58 k.c art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c art. 3989 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated

art. 3989 §1 k.p.c

Skarżący, powołując się na przesłankę z art. 3989 §1 pkt 2 k.p.c.

art. 3989 §1 pkt 2 k.p.c

Skarżący, powołując się na przesłankę z art. 3989 §1 pkt 2 k.p.c.

art. 58 k.c

zarzucił błędną wykładnię art. 58 k.c.

art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c

149).Zgodnie z art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c., o oczywistej zasadności skargi stanowią łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.

art. 3989 § 2 k.p.c

Z powyższych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).[aw]

Cited Case Law

AI generated

I PK 122/11

Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2011 r.

III PK 274/11

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2012 r., I PK 122/11 oraz z dnia 24 lutego 2012 r., III PK 274/11 – nie publ.).

II CSK 101/05

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lutego 2006 r.

III CSK 317/07

naruszenie prawa materialnego poprzez sprzeczną z zasadami wynikającymi z art.

II CSK 557/12

art. 58 § 1 k.c. przez błędne zastosowanie polegające na przyjęciu bez podstaw prawnych, że umowa cesji wierzytelności zawarta w dniu 21 listopada 2007 r. miała znamiona czynu opisanego w art. 302 § 1 k.k., mimo braku upoważnienia do samodzielnego stwierdzenia przez Sąd Apelacyjny tego faktu, przez co doszło do naruszenia art. art. 42 ust. 3 Konstytucji i art. 5 § 1 k.p.k. (błędnie określonego w petitum skargi jako art. 5 § 1 k.k.), 2) art. 58 § 2 k.c. przez błędne zastosowanie polegające na przyjęciu, że umowa ta była sprzeczna z zasadami współżycia społecznego, gdyż godziła w wierzycieli nie będących jej stronami, mimo braku w jej treści postanowień sprzecznych z tymi zasadami i mimo, że interesy osób trzecich są chronione w takiej sytuacji innymi przepisami prawa cywilnego np. art. 59 i 527 k.c., 3) art. 65 § 2 k.c. przez niezgodne z dyrektywami tego przepisu przyjęcie, że strony porozumienia trójstronnego z 13 sierpnia 2008 r. już w chwili jego zawarcia w sposób nieracjonalny przyjęły w § 6 ust. 2, że traci ona moc na skutek zajęcia wierzytelności dokonanego na rok przed jego zawarciem, podczas gdy skutek taki mogły przypisać jedynie nowym zajęciom, które będą dokonane po tej dacie, 4) art. 896 § 1 w zw. z art. 900 § 1 k.p.c. przez przyjęcie, że czynność komornika mająca na celu zajęcie wierzytelności dłużnika jest skuteczna w sytuacji, gdy wierzytelność ta nie przysługiwała dłużnikowi w chwili zawiadomienia o zajęciu dłużnika i dłużnika wierzytelności przez organ egzekucyjny, 5) art. 378 § 1 k.p.c. w zw. z art. 372 k.p.c. przez pominięcie przez Sąd Apelacyjny rozważań i twierdzeń powoda zgłoszonych w odpowiedzi na apelację i kolejnych pismach procesowych, 7 6) art. 321 k.p.c. przez błędne określenie podstawy dochodzenia przez powoda kwoty 825.000 zł z tytułu umowy ubezpieczenia nr 565, podczas gdy powód wykazywał jako podstawę swego roszczenia umowę nr 564.

I CSK 261/10

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 lutego 2011 r.

Full text

Sygn. akt II CSK 14/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 lipca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa I. D. i A. D.‎przeciwko Z. M. i B. C.‎o wydanie rzeczy,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 lipca 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Okręgowego w Ł.‎z dnia 17 czerwca 2013 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza solidarnie od powodów na rzecz pozwanego B. C. kwotę 1.200 (tysiąc dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 §1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłankach przewidzianych w art. 3989 §1 pkt 2 i 4 k.p.c.Potrzeba wykładni przepisów prawa zachodzi wtedy, gdy przepisy mające być przedmiotem wykładni Sądu Najwyższego stanowiły podstawę rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji i naruszenie ich zarzucono w ramach pierwszej podstawy kasacyjnej.

Skarżący ma obowiązek nie tylko wskazać przepis prawa budzący poważne wątpliwości, ale również sprecyzować na czym wątpliwości te polegają; powinien również wykazać, że określony przepis nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sadów; w tym ostatnim przypadku konieczne jest przytoczenie rozbieżnych orzeczeń (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2012 r., I PK 122/11 oraz z dnia 24 lutego 2012 r., III PK 274/11 – nie publ.). Skarżący, powołując się na przesłankę z art. 3989 §1 pkt 2 k.p.c. zarzucił błędną wykładnię art. 58 k.c. w związku z działaniem o charakterze przestępczym.

Należy jednak zauważyć, że Sąd Najwyższy dokonywał już wykładni powołanego przepisu pod wskazanym kątem i nie budzi on rozbieżności w orzecznictwie (zob. m.in. wyroki: z dnia 23 lutego 2006 r., II CSK 101/05, z dnia 7 marca 2008 r., III CSK 317/07, z dnia 18 kwietnia 2013 r., II CSK 557/12, z dnia 3 lutego 2011 r., I CSK 261/10, nie publ., z dnia 28 października 2005 r., OSNC 2006, nr 9, poz. 149).Zgodnie z art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c., o oczywistej zasadności skargi stanowią łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.

Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna prima facie, bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11 – nie publ.). W przedmiotowej sprawie Sąd Najwyższy nie dopatrzył się tak rozumianej oczywistości.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).[aw]

II CSK 14/14 · Sąd Najwyższy

Legislator summary

Legislator headnote

Keywords

Cited Legislation

Cited Case Law

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Full text