II CSK 138/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 138/13 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa Miasta P.‎przeciwko […] Towarzystwo Ubezpieczeń Spółka Akcyjna […] w W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 września 2013 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Na skutek apelacji pozwanego […] Towarzystwa Ubezpieczeń Spółki Akcyjnej […] w W. od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 25 maja 2012 r. zasądzającego od pozwanego na rzecz powoda Miasta P. kwotę 669 500 zł z ustawowymi odsetkami, Sąd Apelacyjny w […], wyrokiem z dnia 13 listopada 2012 r. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że oddalił powództwo o zapłatę tej kwoty stanowiącej odszkodowanie za szkodę wyrządzoną wadliwą decyzją Prezydenta miasta P.; w uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd odwoławczy wywiódł, że tego rodzaju ryzyko nie było objęte zawartą przez strony umową ubezpieczenia oc powoda.W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego powód zarzucił naruszenie prawa materialnego, to jest art. 65 § 2 k.c., art. 385 w związku z art. 384 § 1 k.c., art. 91 oraz art. 92 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym, art. 80 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 28, 33 ust. 1 i art. 34 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane oraz art. 268a k.p.a., a także naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 217 § 2 i § 3 oraz art. 233 k.p.c. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał, że skarga jest oczywiście uzasadniona.

Zdaniem skarżącego wynika to z pominięcia przez Sąd Apelacyjny oczywistej intencji i celu umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zawartej między stronami postępowania, która miała objąć przypadki wyrządzenia osobom trzecim szkód majątkowych przez decyzje organów Miasta P..Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwaloną wykładnią art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., wymieniającego oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę jej przyjęcia przez Sąd Najwyższy do rozpoznania, oczywista zasadność skargi oznacza dostrzegalną od razu, na pierwszy rzut oka, trafność zarzutów tej skargi, a zatem stan, w którym każdy prawnik, bez przeprowadzania wnikliwej analizy, powinien dojść do wniosku, że zarzuty skarżącego są niewątpliwe, a zaskarżone orzeczenie jaskrawo nieprawidłowe.

Chodzi więc, jak to ujął Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 197/02 (OSNC 2004, nr 3, poz. 49), o szczególne, kwalifikowane wypadki naruszenia prawa przez sąd drugiej instancji dostrzegalne w sposób oczywisty dla przeciętnego prawnika. Taka sytuacja w sprawie nie ma miejsca. Umowa ubezpieczenia z dnia 31 grudnia 2003 r. została zawarta między stronami po przeprowadzeniu postępowania w trybie przetargu nieograniczonego. Szczególne warunki ubezpieczenia wymagane przez zamawiającego (powoda) zostały określone w Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia; strony uzgodniły również, że integralną cześć zawartej umowy stanowić będą ogólne warunki ubezpieczeń (owu).

Analiza żadnego z powyższych dokumentów nie pozwala jednak na uznanie, bez dokonywania wnikliwej analizy, że zakresem ubezpieczenia objęte były szkody wyrządzone przez wydanie wadliwych decyzji administracyjnych przez upoważnionych pracowników powoda. Z ogólnych warunków ubezpieczenia wynika wprawdzie, że ochroną ubezpieczeniową objęte były szkody osobowe i szkody rzeczowe; te ostatnie zostały jednak zdefiniowane wąsko, jako „powodujące uszkodzenie, zniszczenie lub utratę rzeczy”. W SIWZ przewidziano natomiast szerszy zakres odpowiedzialności ubezpieczyciela, za szkody wyrządzone przez prezydenta P. i innych urzędników, niemniej z wyraźnym wyłączeniem „szkód wynikających z odpowiedzialności cywilnej deliktowej”.

W świetle więc powyższego, wobec niemożności stwierdzenia wystąpienia przesłanki oczywistej zasadności skargi w rozumieniu wyżej przedstawionym i przy uwzględnieniu, że w sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą – zgodnie z art. 39813 § 1 k.p.c. - Sąd Najwyższy bierze pod uwagę z urzędu, należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej powoda do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 7, oraz § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.:

Dz. U. z 2013 r., poz. 461).awjw