II CSK 136/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 136/11

POSTANOWIENIE

Dnia 29 września 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper

w sprawie z wniosku G. D.

przy uczestnictwie E. P., E. K. i M. D.

o stwierdzenie nabycia spadku po J. D.,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 września 2011 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego

z dnia 17 września 2010 r.,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Uzasadnienie

W sprawie z wniosku G. D. o stwierdzenie nabycia spadku po J. D., Sąd

Okręgowy oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego.

W skardze kasacyjnej wnioskodawcy wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania

oparty został na przesłance z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Powołanie się na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wykazania

przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego

lub procesowego, mającej charakter oczywisty widoczny prima facie przy

wykorzystaniu

podstawowej

wiedzy

prawniczej.

Skarga

jest

oczywiście

uzasadniona, jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia, lub

gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia albo też

podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę. Uzasadnienie

wniosku o przyjęcie wniesionej skargi kasacyjne do rozpoznania ze względu na tę

przesłankę, na tle jej podstaw oraz motywów zaskarżonego postanowienia nie daje

podstaw do takiej oceny.

W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, która Sąd Najwyższy

w granicach zaskarżenia bierze pod rozwagę z urzędu.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.

db