II CSK 131/19 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 131/19 POSTANOWIENIE Dnia 16 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa P. Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. Oddziału w Ł. ‎przeciwko I.G. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 października 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt I ACa (…), I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. przyznaje adw. J.W. ze Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (…) kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanej w postępowaniu kasacyjnym; III. nie obciąża pozwanej kosztami postępowania na rzecz powoda.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 26 września 2018 r. oddalił apelację pozwanej I. G. od wyroku Sądu Okręgowego w Ł. zasądzającego od niej na rzecz P. S.A. w W. kwotę 170.918,19 zł z odsetkami.W skardze kasacyjnej opartej na podstawie naruszenia art. 95 ust. 1a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (jedn. tekst: Dz. U. z 2018 r. poz. 2187 ze zm.) i art. 6 k.c. oraz art. 299 k.s.h. i art. 92 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (jedn. tekst: Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361 ze zm.) pozwana wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania, podnosząc że „w sprawie występują istotne zagadnienia prawne, których przedmiotem jest:1) ocena charakteru prawnego wyciągu z ksiąg banku w postępowaniu cywilnym wobec treści art. 95 ust. 1a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.

„Prawo bankowe” (Dz. U. z 2018 r. poz. 2187) oraz ewentualnych warunków pozwalających na czynienie na podstawie wyciągu z ksiąg banku jako postaci dokumentu prywatnego ustaleń w postępowaniu cywilnym, w sytuacji w której strona pozwana zaprzecza rzetelności takiego dokumentu; (…)2) ocena relacji art. 299 k.s.h. oraz art. 92 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. „Prawo upadłościowe” (Dz. U. z 2017 r. poz. 2344) a to wobec celowości wyrażenia poglądu co do tego, czy w wypadku ogłoszenia upadłości spółki, w związku z treścią powołanego przepisu prawa upadłościowego, członkowie zarządu spółki ponoszą odpowiedzialność za odsetki od zobowiązań spółki za czas prowadzenia postępowania upadłościowego.”Sąd Najwyższy zważył, co następuje.W aktach znajdują się dwa identycznej treści pisma pozwanej nazwane skargą kasacyjną, co jednak, ocenione w całym kontekście podjętych czynności nie oznacza, by doszło do niedopuszczalnego złożenia dwóch środków zaskarżenia, wymagającego podjęcia decyzji procesowych.Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli wystąpi przynajmniej jedna z określonych w tym przepisie przyczyn, co powinno zostać wykazane i należycie uzasadnione przez stronę skarżącą (art. 3984 § 2 k.p.c.).

Skuteczne powołanie się na przyczynę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga sformułowania określonego, dotychczas nierozwiązanego problemu prawnego o charakterze abstrakcyjnym, zaprezentowania argumentacji przekonującej o istnieniu na tle tego problemu rozbieżnych ocen prawnych i świadczącej o poważnych trudnościach w jego rozwiązaniu, a także wyjaśnienia, dlaczego jest ono istotne (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 12 grudnia 2013 r., IV CSK 384/13, niepubl.).Wymagania te nie zostały w skardze pozwanej spełnione.

Skarżąca, powołując się na przyczynę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. i stawiając w skardze określone kwestie do rozwiązania, pozostawiła je bez dalszego rozwinięcia i stosownej, wymaganej argumentacji prawnej, która miałaby przekonać, że w sprawie występują istotne abstrakcyjne problemy prawne, których rozstrzygnięcie wywoływałoby zasadnicze trudności i wymagało zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy. W rzeczywistości żadna z postawionych w skardze kwestii nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. i nie budzi poważnych wątpliwości.

Stanowią one w istocie jedynie zmodyfikowaną postać zarzutów kasacyjnych, a - co wymaga podkreślenia - rolą Sądu Najwyższego nie jest weryfikowanie prawidłowości podstawy faktycznej i prawnej prawomocnych orzeczeń sądowych, ani wyjaśnianie wszystkich ewentualnych wątpliwości, jakie nierozerwalnie wiążą się z procesem orzekania (wykładni i stosowania prawa). Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielnej pozwanej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym rozstrzygnięto stosownie do § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (jedn. tekst:

Dz.U. z 2019 r. poz. 18). O kosztach postępowania kasacyjnego na rzecz strony przeciwnej orzeczono stosownie do art. 102 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. as]aj