II CSK 112/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 112/12

POSTANOWIENIE

Dnia 8 sierpnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie z powództwa Uniwersyteckiej Spółdzielni Mieszkaniowej

"R. " w P.

przeciwko Gminie Miasto P.

o ustalenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 sierpnia 2012 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 25 października 2011 r.,

1. odrzuca skargę kasacyjną w części zaskarżającej wyrok

Sądu Okręgowego w pkt. I - 3,

2. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

w pozostałej części,

3. oddala wniosek strony powodowej o zasądzenie kosztów

postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze

kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący

wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba

wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub

skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego

w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie

i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą

mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do

rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć

rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania.

Pełnomocnik pozwanego Miasta P. w skardze kasacyjnej wniesionej od

wyroku Sądu Okręgowego z dnia 25 października 2011 r. wniosek o jej przyjęcie do

rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.

Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że

powołana przesłanka została wykazana.

Powołując się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę

wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, skarżący powinien wykazać, że popełnione

przy ferowaniu zaskarżonego wyroku uchybienia w zakresie stosowania prawa

miały kwalifikowany charakter i nie podlegały różnym ocenom, były więc

dostrzegalne w sposób oczywisty dla przeciętnego prawnika (por. m.in.

postanowienie SN z dnia 12 grudnia 2000, V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz.

52, postanowienie SN z dnia z 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001, nr 10,

poz.156). Takich okoliczności skarżący nie wykazał. Z przytoczonych względów

należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

W części obejmującej punkt I. 3 zaskarżonego wyroku skarga kasacyjna

podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna z uwagi na brak interesu prawnego

w zaskarżeniu (gravamen).

Oddalając - zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną - wniosek strony

powodowej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy

podzielił prezentowany w judykaturze pogląd, że nie ma podstaw do przyznania

takich kosztów stronie, która w odpowiedzi na skargę kasacyjną nie dostrzegła

wady skargi prowadzącej do jej odrzucenia (postanowienie SN z 11 stycznia

2002 r., III CKN 563/01, niepubl.). Zdaniem Sądu Najwyższego bez znaczenia jest

okoliczność, czy skarga podlegała odrzuceniu w całości, czy tylko w części.