II CSK 105/13 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedW dniu 2 czerwca 2011 r. wpłynęły do Sądu Rejonowego w W. oddzielne pozwy K. M., P. M., M. M. i A. M. przeciwko Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu z siedzibą w Warszawie o zapłatę, na rzecz każdego z powodów, kwoty 21 000 zł tytułem zadośćuczynienia. Sąd Rejonowy połączył wszystkie te sprawy do łącznego rozpoznania, a następnie – wyrokiem łącznym z dnia 28 czerwca 2011 r. – zasądził od pozwanego na rzecz K. M., P. M. i M. M. po 21 000 zł oraz na rzecz A. M. 7 000 zł tytułem zadośćuczynienia, oddalając powództwo A.
Legislator headnote
AI generatedart. 3982 § 1 k.p.c, art. 219 k.p.c, art. 3986 § 3 k.p.c; II CSK 105/13 · Sąd Najwyższy: w pozostałej części.Apelację pozwanego od tego wyroku, Sąd Okręgowy w S. wyrokiem z dnia 19 października 2012 r. oddalił.Pozwany wnosząc skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego wskazał jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 70.000 złotych, to jest kwotę zasądzoną łącznie na rzecz wszystkich powodów. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z utrwaloną wykładnią art. 3982 § 1 k.p.c., w razie połączenia - na podstawie art. 219 k.p.c. - kilku odrębnych spraw do łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, o dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia w każdej z tych spraw.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 105/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 września 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa A. M., K. M., M. M. i P. M.przeciwko Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu z siedzibą w Warszawieo zadośćuczynienie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 września 2013 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w S.z dnia 19 października 2012 r., odrzuca skargę kasacyjną pozwanego.
UZASADNIENIE
W dniu 2 czerwca 2011 r. wpłynęły do Sądu Rejonowego w W. oddzielne pozwy K. M., P. M., M. M. i A. M. przeciwko Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu z siedzibą w Warszawie o zapłatę, na rzecz każdego z powodów, kwoty 21 000 zł tytułem zadośćuczynienia. Sąd Rejonowy połączył wszystkie te sprawy do łącznego rozpoznania, a następnie – wyrokiem łącznym z dnia 28 czerwca 2011 r. – zasądził od pozwanego na rzecz K. M., P. M. i M. M. po 21 000 zł oraz na rzecz A. M. 7 000 zł tytułem zadośćuczynienia, oddalając powództwo A.
M. w pozostałej części.Apelację pozwanego od tego wyroku, Sąd Okręgowy w S. wyrokiem z dnia 19 października 2012 r. oddalił.Pozwany wnosząc skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego wskazał jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 70.000 złotych, to jest kwotę zasądzoną łącznie na rzecz wszystkich powodów. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z utrwaloną wykładnią art. 3982 § 1 k.p.c., w razie połączenia - na podstawie art. 219 k.p.c. - kilku odrębnych spraw do łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, o dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia w każdej z tych spraw.
Oznacza to, że połączenie czterech spraw o zadośćuczynienie do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcie o zgłoszonych w nich roszczenia jednym wyrokiem, nie czyni skargi kasacyjnej dopuszczalną, jeżeli wartość przedmiotu sporu (i zaskarżenia) w każdej z tych spraw jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 3982 § 1 k.p.c.; por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 22 sierpnia 2000 r., IV CKN 1164/00, niepubl; z dnia 15 lutego 2008 r., I CZ 148/07, niepubl; z dnia 28 lutego 2013 r., IV CSK 719/12, niepubl.).W rozpoznawanym przypadku, w każdej z połączonych do wspólnego rozpoznania spraw, wartość przedmiotu sporu, a następnie zaskarżenia, była niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.
Skarga kasacyjna w każdej z połączonych spraw była zatem niedopuszczalna, a w związku z tym niedopuszczalna jest także od wyroku Sądu Okręgowego, którym te sprawy łącznie rozstrzygnięto. Z przedstawionej przeto przyczyny orzeczono, jak w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.). jw