II CSK 102/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 102/05

POSTANOWIENIE

Dnia 29 listopada 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Iwona Koper

w sprawie z powództwa K. Z.

przeciwko (…) Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W. II Inspektoratowi w P. o

zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 listopada 2005 r., na

skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 czerwca 2005

r., sygn. akt I ACa (…),

odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3.600

zł (trzy tysiące sześćset) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 15 czerwca 2005 r. Sąd Apelacyjny, na skutek apelacji

pozwanego, zmienił wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 6 września 2004 r. w sprawie

o zapłatę.

Powód zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego w całości, wniósł o jego uchylenie i

przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W skardze kasacyjnej zarzucił

naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 224 w związku z art. 217 k.p.c., art.

233 § 1 k.p.c. i art. 47914 § 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie mają zastosowanie przepisy dotyczące skargi kasacyjnej w wersji

redakcyjnej i numeracji obowiązującej po dniu 6 lutego 2005 r. (art. 3 ustawy z dnia 22

grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98).

W art. 3984 § 1 k.p.c. zostały określone wymagania wobec treści skargi

kasacyjnej. W punkcie 3 tego przepisu ustanowiony jest wymóg zawarcia w skardze

kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienia. Odmienną

treść w porównaniu z poprzednio obowiązującym przepisem art. 393 § 1 k.p.c. zawiera

też obecny art. 3989 § 1, który sformułowany został jako przepis pozytywny, określający

przesłanki przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę

kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występują istotne zagadnienie prawne,

istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania

lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Zawarty uprzednio w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. wymóg przedstawienia okoliczności

uzasadniających przyjęcie kasacji do rozpoznania wprowadzony został w związku z

instytucją przesądu. Jego stworzenie umożliwiać miało stronie wnoszącej kasację

przekonanie Sądu Najwyższego o istnieniu przesłanek, na których opiera się wstępne

badanie kasacji pod kątem dopuszczenia jej do rozpoznania. Jak wskazywano w

orzecznictwie (postanowienie SN z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00, OSNC z

2001 r., nr 3, poz. 51) bez tej argumentacji nawiązującej wprost do treści art. 393 k.p.c.

kasacja byłaby środkiem odwoławczym niezupełnym, a selekcja wnoszonych kasacji,

dokonywana przez Sąd Najwyższy w ramach przedsądu - nazbyt dowolna. Analogiczną

funkcję spełnia w obecnym stanie prawnym przepis art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

Wymóg zawarcia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi do

rozpoznania oraz jego uzasadnienia stanowi element konstrukcyjny skargi, którego

niedochowanie powoduje, że skarga dotknięta jest brakiem nieusuwalnym i w związku z

tym podlega odrzuceniu a limine.

Skarżący

w

skardze

kasacyjnej

przedstawił

podstawy kasacyjne

i

ich

uzasadnienie, jednak nie przedstawił wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania, ani nie zamieścił uzasadnienia takiego wniosku.

Zachowuje

aktualność

dotychczasowe

utrwalone

orzecznictwo

Sądu

Najwyższego, zgodnie z którym wymagania dotyczące skargi kasacyjnej z art. 398 4 § 1

k.p.c. mają samodzielny byt, stąd niedopuszczalne jest traktowanie ich zamiennie.

Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia (art. 398 4 § 1 pkt 3

k.p.c. i art. 3986 § 3 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c. i

art. 108 k.p.c.