II CO 15/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CO 15/11

POSTANOWIENIE

Dnia 28 kwietnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 28 kwietnia 2011 r.

skargi L. S.

o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego

z dnia 30 stycznia 2009 r.,

wydanego w sprawie z powództwa L. S.

przeciwko C. M. i W. M.

o ustalenie,

odrzuca skargę i przekazuje wniosek o zwolnienie od kosztów

i ustanowienie pełnomocnika z urzędu do rozpoznania Sądowi

Okręgowemu w K.

Uzasadnienie

Skarżący L. S. złożył sporządzoną osobiście skargę o wznowienie

postępowania

zakończonego

postanowieniem

Sądu

Najwyższego

z

dnia

30 stycznia 2009 r. oddalającym jego zażalenie na postanowienie Sądu

Apelacyjnego z dnia 25 września 2008 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

strony, o ile nie należą do grona osób określonych w § 2 tego przepisu, obowiązane

są działać przez adwokatów lub radców prawnych. Oznacza to, że skarga

o wznowienie postępowania kierowana do Sądu Najwyższego objęta jest

obowiązkiem sporządzenia jej przez adwokata lub radcę prawnego. Skarga

o wznowienie wniesiona przez stronę osobiście jest bezskuteczna i a limine

podlega odrzuceniu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia

2006 r., I CZ 45/06, nie publ.).

Ze względu na wymagania określone w art. 87 1 § 1 k.p.c., skarżący L. S.,

który nie ma przymiotów wskazanych w art. 871 § 2 k.p.c. – to znaczy nie jest

sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem albo doktorem habilitowanym nauk

prawnych, ani też adwokatem, radcą prawnym lub radcą Prokuratorii Generalnej

Skarbu Państwa – nie ma zdolności postulacyjnej, co powoduje, że wniesioną

przez niego skargę należało odrzucić na podstawie art. 410 § 1 k.p.c., jako

niedopuszczalną.

Zawarty w skardze wniosek o zwolnienie od kosztów i ustanowienie

pełnomocnika z urzędu przekazano według właściwości do rozpoznania Sądowi

Okręgowemu w K. (art. 117 § 6 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 39821 k.p.c.).