II CNP 92/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 92/07

POSTANOWIENIE

Dnia 6 lipca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosław Bączyk

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 6 lipca 2007 r.

skargi Przedsiębiorstwa G. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w S. z dnia 14 września 2006 r., sygn. akt [...]

wydanego w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa G. Spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością

przeciwko JS i WS

o zapłatę,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Powód – G. Spółka z o.o. domagała się stwierdzenia niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia z dnia 14 września 2006 r., w którym zmieniony został

wyrok Sądu Rejonowego z dnia 4 października 2005 r. Skarżący wskazywał, że

wyrok z dnia 14 września 2006 r. naruszył przepisy art. 365 § 1, art. 379 pkt 3

k.p.c., art. 386 § 1 k.p.c., art. 328 § 2 k.p.c., art. 378 § 1 k.p.c. i art. 6 ust. 1, art. 5

ust. 1 pkt 36 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu porządku i czystości

w gminach (Dz.U. nr 132, poz. 622 ze zm.). Wzruszenie zaskarżonego orzeczenia

nie jest już możliwe z uwagi na brak ustawowych podstaw do wznowienia

postępowania

i

do

złożenia

skargi

kasacyjnej.

Dla uprawdopodobnienia

wyrządzenia szkody zaskarżonym orzeczeniem, skarżący zgłosił jako dowód akta

sprawy – Sądu Rejonowego w M. i akta … Sądu Okręgowego w S. Skarżący

stwierdza, że w aktach tych znajdują się „dowody powoda i opinie biegłych

potwierdzające wysokość wydatkowanych kwot, które stanowią szkodę powoda i

obciążają jego budżet” (s. 2 skargi). Szkoda powoda polega na pozbawieniu go

należnej zapłaty za usługi dokonywane przez powoda na rzecz pozwanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wprawdzie skarżący wskazuje na postać szkody (utrata należnej mu

zapłaty) i wiąże jej powstanie z zaskarżonym wyrokiem, ale nie precyzuje jednak

ani jej rozmiaru ani sposobu jej wyliczenia. Odsyła tylko ogólnie w tym zakresie do

odpowiednich akt sądowych, nawet bez wskazania tego, jakie dokumenty mogłyby

w tym zakresie wchodzić w rachubę. Tym samym nie można przyjąć, że został

spełniony wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody w rozumieniu art. 4245

§ 1 pkt 4 k.p.c. Istniały zatem podstawy do odrzucenia wniesionej skargi (art. 424 8

§ 1 k.p.c.).