II CNP 83/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 83/08

POSTANOWIENIE

Dnia 24 października 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Iwona Koper

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 października 2008

r.

skargi T. K.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S.

z dnia 18 maja 2006 r., sygn. akt II Ca (…)

wydanego w sprawie z powództwa E. G.

przeciwko T. K.

o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego,

odrzuca skargę i nie obciąża skarżącego kosztami postępowania skargowego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 18 maja 2006 r. Sąd Okręgowy w S. oddalił apelację pozwanego

T. K. od wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 21 czerwca 2005 r. o pozbawienie tytułu

wykonawczego wykonalności.

Wyrok Sądu Okręgowego pozwany T. K. zaskarżył skargą o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Skarżący podał, że zaskarżone

orzeczenie spowodowało szkodę m.in. poprzez naruszenie prawa procesowego - art. 27

k.p.c., art. 233 § 1 k.p.c., art. 381 k.p.c., art. 382 k.p.c., naruszenie prawa materialnego art. 74 k.c., art. 75 k.c., art. 3 k.c., art. 6 k.c., art. 462 § 1 k.c., art. 463 k.c., art. 454 § 1

k.c.; art. 465 § 1 k.c., art. 113 § 1 k.c. w związku z art. 110 k.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego

została wniesiona, przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienia, wskazanie przepisu

prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, wniosek o stwierdzenie

niezgodności orzeczenia z prawem, a także uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody,

spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wykazanie, że

wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie

jest możliwe.

Wymagania powyższe powinny być spełnione w sposób kumulatywny. Skarga

niespełniająca

któregokolwiek

z

nich

dotknięta

jest

tzw.

brakiem

istotnym,

nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega

odrzuceniu a limine (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III

CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140).

Wniesiona skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.,

ponieważ w skardze nie zawarto wskazania przepisu prawa, z którym orzeczenie jest

niezgodne. Skarżący przytoczył i uzasadnił podstawy skargi, jednak art. 4245 § 1 k.p.c.

wyraźnie odróżnia podstawy skargi od wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone

orzeczenie jest niezgodne, zatem skarga musi zawierać każdy z tych elementów

przedstawiony odrębnie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 20 lipca 2005 r.

IV CNP 1/05, niepubl., z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 21/05. niepubl. oraz z dnia 27

stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140).

Nie został wypełniony przez skarżącego ponadto wymóg uprawdopodobnienia

wyrządzenia szkody polegający na wskazaniu jej rodzaju, rozmiaru, czasu powstania

oraz związku przyczynowego między szkodą a wydaniem zaskarżonego orzeczenia

(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC

2006. nr 1, poz. 16; z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz.

141). Skarżący obszernie przedstawił w skardze stan faktyczny sprawy oraz przebieg

postępowania. Skarga nie zawiera jednak wywodu wykazującego istnienie adekwatnego

związku przyczynowego między zaskarżonym orzeczeniem, a powstałą szkodą. Nie jest

dostateczne i wystarczające dla jego wypełnienia wskazanie przez skarżącego,

że orzeczenie sądów l i II instancji wyrządziły mu krzywdę moralną i materialną.

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 424 8 § 1

k.p.c. w związku z art. 4245 § 1 pkt 3 i 4 k.p.c.). O kosztach postępowania skargowego

orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c.