Legislator Case Law & Legislation
II CNP 82/18 AI generated

II CNP 82/18 · Sąd Najwyższy

Case Number II CNP 82/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem z dnia 16 marca 2018 r. Sąd Okręgowy w P. oddalił apelację powoda R. S. od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 25 sierpnia 2017. Powód wniósł dnia 16 października 2018 r. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu drugiej instancji, zarzucając naruszenie art. 299, 217 § 1 w zw. z art. 227, 232 k.p.c. Skarżący wskazał, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, gdyż brak jest przesłanek do złożenia skargi o wznowienie postępowania, a ponadto zaskarżony wyrok nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia - pomijając inne ograniczenia - jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy zmiana lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Legislator headnote

AI generated

art. 77 Konstytucji, art. 4171 § 2 k.c, art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c, art. 4248 § 1 k.p.c; II CNP 82/18 · Sąd Najwyższy: Zważywszy, że uwzględnienie skargi nadzwyczajnej - zgodnie z art. 39815 i 39816 k.p.c. w związku z art. 95 ustawy o SN - prowadzi do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania albo do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i orzeczenia na nowo co do istoty sprawy, a więc do eliminacji przyczyny „szkody judykacyjnej”, jest oczywiste, iż spełniając wymagania określone art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., wnoszący skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia musi wykazać, że wzruszenie zaskarżonego wyroku nie jest możliwe także w wyniku wniesienia skargi nadzwyczajnej.

Keywords

AI generated
extension of proceedings multi-stage procedure amendment of the claim effective remedy unjustified procedural delay withdrawal of legal petition

Cited Legislation

AI generated
art. 77 Konstytucji
Wymaganie to wynika z przyjętego przez prawodawcę założenia, że odpowiedzialność majątkowa Skarbu Państwa przewidziana w art. 77 Konstytucji i art.
art. 4171 § 2 k.c
77 Konstytucji i art. 4171 § 2 k.c.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
strona wnosząca skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wypełniając obowiązek przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., musi wykazać, że złożyła do uprawnionego organu (art.
art. 4248 § 1 k.p.c
AI generated
I CSK 3215/23
Pozwany Z.B. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie oddalającego apelację skarżącego w sprawie o zapłatę z powództwa W.S.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jako pierwszą przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania pozwany wskazał nieważności postępowania. W jego ocenie zaskarżony wyrok został bowiem wydany z naruszeniem art. 367 § 3 k.p.c., do którego doszło wskutek rozpoznania apelacji skarżącego w składzie jednoosobowym. Skarżący powołał się przy tym na stanowisko prawne wyrażone w uchwale (7) SN – zasadzie prawnej – z 26 kwietnia 2023 r., III PZP 6/22, stwierdzając, że rozpoznanie sprawy przez sąd w składzie ukształtowanym stosownie do art. 15zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy ‎z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych ‎z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (dalej: u.cov.) „ogranicza prawo do sprawiedliwego rozpoznania sprawy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP), ponieważ nie jest konieczne dla ochrony zdrowia publicznego (art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP) i prowadzi do nieważności postępowania” (s. 19-20 skargi).Zawarcie w art. 3989 k.p.c. przyczyny kasacyjnej w postaci nieważności postępowania wynika z konieczności możliwie każdorazowego eliminowania uchybień procesowych o najdonioślejszym charakterze.
IV KK 180/25
Obrońca skazanego R. Z. w złożonej kasacji zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 25 października 2024 r., sygn. akt VII Ka 711/24, zmieniającego częściowo wyrok Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 6 czerwca 2024 r., sygn. akt XVI K 135/23.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji.W utrwalonym orzecznictwie Sąd Najwyższy przyjmuje stanowisko, że podstawą uprawniającą do odstąpienie od zasady wykonalności orzeczenia z chwilą jego uprawomocnienia (art. 9 k.k.w.) – i tym samym zastosowania instytucji z art. 532 § 1 k.p.k.
II AKa 101/16
Postanowieniem z 8.7.2016r.
III KK 297/25
W złożonej przez obrońcę skazanego R.
I CSK 1295/24
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do powyższych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. Pozwany wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na nieważność postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.), do której miało dojść w konsekwencji pozbawienia pozwanego możliwości obrony jego praw (art. 379 pkt 5 k.p.c.) przez to, że Sąd drugiej instancji ocenił żądanie pozwu na takiej podstawie, na którą nie powoływała się powódka, a uczynił to bez uprzedzenia pozwanego o możliwości rozstrzygnięcia o żądaniu powódki na innej podstawie faktycznej i prawnej niż przez nią podana, jak o tym stanowi art. 1562 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęte jest, że ocena, czy doszło do pozbawienie strony możności obrony jej praw powinna być dokonywana w kontekście konkretnych okoliczności sprawy.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CNP 82/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 maja 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 maja 2019 r.,‎skargi R. S.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P.z dnia 16 marca 2018 r., sygn. akt II Ca […], wydanego w sprawie z powództwa R. S.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Apelacyjnego w […]‎o zapłatę, 1) odrzuca skargę, 2) przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w P. adwokatowi W. A. tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowi w postępowaniu kasacyjnym kwotę 600 (sześćset) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług, 3) nie obciąża powoda R. S. kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 marca 2018 r. Sąd Okręgowy w P. oddalił apelację powoda R. S. od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 25 sierpnia 2017. Powód wniósł dnia 16 października 2018 r. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu drugiej instancji, zarzucając naruszenie art. 299, 217 § 1 w zw. z art. 227, 232 k.p.c. Skarżący wskazał, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, gdyż brak jest przesłanek do złożenia skargi o wznowienie postępowania, a ponadto zaskarżony wyrok nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia - pomijając inne ograniczenia - jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy zmiana lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Wymaganie to wynika z przyjętego przez prawodawcę założenia, że odpowiedzialność majątkowa Skarbu Państwa przewidziana w art. 77 Konstytucji i art. 4171 § 2 k.c. może wchodzić w grę tylko wtedy, gdy strona poszkodowana uczyniła wszystko co możliwe, aby nie dopuścić do powstania szkody. Obowiązkiem strony jest zatem wykorzystanie wszystkich istniejących w systemie środków prawnych i dopiero ich bezskuteczność lub brak może - w wypadku wystąpienia szkody - uzasadniać odpowiedzialność państwa. W dniu 3 kwietnia 2018 r., a więc przed wniesieniem skargi, do polskiego systemu prawnego wprowadzono kolejny nadzwyczajny środek zaskarżenia, tj. skargę nadzwyczajną, której celem jest eliminacja prawomocnych orzeczeń naruszających zasady lub wolności i prawa człowieka i obywatela określone w Konstytucji albo w sposób rażący naruszających prawo przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 89 i nast. ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, Dz.U. z 2018 r., poz. 5 ze zm. - dalej „ustawa o SN”).

Zważywszy, że uwzględnienie skargi nadzwyczajnej - zgodnie z art. 39815 i 39816 k.p.c. w związku z art. 95 ustawy o SN - prowadzi do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania albo do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i orzeczenia na nowo co do istoty sprawy, a więc do eliminacji przyczyny „szkody judykacyjnej”, jest oczywiste, iż spełniając wymagania określone art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., wnoszący skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia musi wykazać, że wzruszenie zaskarżonego wyroku nie jest możliwe także w wyniku wniesienia skargi nadzwyczajnej.

Począwszy od dnia 4 kwietnia 2018 r. strona wnosząca skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wypełniając obowiązek przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., musi wykazać, że złożyła do uprawnionego organu (art. 89 § 2 ustawy o SN) wniosek o wniesienie skargi nadzwyczajnej i nie został on uwzględniony.Już tylko niewykazanie tej okoliczności powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu Sąd Najwyższy orzekła na podstawie § 8, pkt 4, 16 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej prze adwokata z urzędu (Dz.U. poz. 1074 ze zm.).Uwzględniając przyczynę odrzucenia oraz sytuację osobistą i materialną wnoszącego skargę Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 w zw. z art. 39821, 391 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy postanowił jak w punkcie 3. aj