II CNP 8/16 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedWnioskodawca K. P. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 22 lutego 2013 r. wydanego w sprawie o zasiedzenie z udziałem […] - co do wszystkich zawartych w niej rozstrzygnięć, tj. (1) odmowy dopuszczenia adwokata C. P. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika wnioskodawcy, (2) zniesienia postępowania w zakresie czynności dokonanych z jego udziałem, (3) umorzenia postępowania wobec złożenia wniosku przez osobę nieuprawnioną, wadliwej reprezentacji w toku postępowania i niedopuszczalności potwierdzenia jej czynności.
Legislator headnote
AI generatedart. 379 pkt 2 k.p.c, art. 5192 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c; II CNP 8/16 · Sąd Najwyższy: Skarżący zarzucił, że postanowienie narusza przepisy prawa materialnego (których nie powołał) oraz art. 379 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 4a2 prawa o adwokaturze poprzez błędne przyjęcie, że adwokat C. P. nie może, jako pełnomocnik wnioskodawcy, wykonywać zawodu adwokata w ramach rozwiązanego Zespołu Adwokackiego nr […]. Orzeczenie to, według skarżącego miało spowodować wyrządzenie niepowetowanej szkody poprzez utratę przez wnioskodawcę możliwości stwierdzenia własności nieruchomości objętej wnioskiem przez zasiedzenie.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 8/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 sierpnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 sierpnia 2016 r.skargi K. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w K.z dnia 22 lutego 2013 r., wydanego w sprawie z wniosku K. P. przy uczestnictwie […]o zasiedzenie, odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Wnioskodawca K. P. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 22 lutego 2013 r. wydanego w sprawie o zasiedzenie z udziałem […] - co do wszystkich zawartych w niej rozstrzygnięć, tj. (1) odmowy dopuszczenia adwokata C. P. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika wnioskodawcy, (2) zniesienia postępowania w zakresie czynności dokonanych z jego udziałem, (3) umorzenia postępowania wobec złożenia wniosku przez osobę nieuprawnioną, wadliwej reprezentacji w toku postępowania i niedopuszczalności potwierdzenia jej czynności.
Skarżący zarzucił, że postanowienie narusza przepisy prawa materialnego (których nie powołał) oraz art. 379 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 4a2 prawa o adwokaturze poprzez błędne przyjęcie, że adwokat C. P. nie może, jako pełnomocnik wnioskodawcy, wykonywać zawodu adwokata w ramach rozwiązanego Zespołu Adwokackiego nr […]. Orzeczenie to, według skarżącego miało spowodować wyrządzenie niepowetowanej szkody poprzez utratę przez wnioskodawcę możliwości stwierdzenia własności nieruchomości objętej wnioskiem przez zasiedzenie.
Sąd Najwyższy zważył:Zgodnie z art. 5192 k.p.c. można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia co do istoty sprawy sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego postanowienia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe (§ 1), a w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, można także żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia co do istoty sprawy sądu pierwszej lub drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie postanowienia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych (§ 2).
Żadne z rozstrzygnięć objętych kwestionowanym postanowieniem nie stanowi orzeczenia co do istoty sprawy, kończącego postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 5192 k.p.c. Postanowienie o umorzeniu postępowania ma wyłącznie charakter formalny. Niezależnie od tego dopuszczalność wniesienia skargi jest wyłączona w wypadku, gdy jest możliwa zmiana lub uchylenie prawomocnego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych. Prawomocne postanowienie o umorzeniu postępowania nie pociąga za sobą skutku w postaci powagi rzeczy osądzonej, zatem możliwe jest ponowne wniesienie wniosku o stwierdzenie zasiedzenia opartego na tych samych okolicznościach faktycznych i przesłankach prawnych.
Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku jako niedopuszczalną (art. 4248 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). kc jw