II CNP 72/16 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 72/16 POSTANOWIENIE Dnia 25 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2017 r. skargi M. P. i M. P. ‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku ‎Sądu Okręgowego w K. z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. akt VII Ca (…)‎wydanego w sprawie z powództwa M. P. i M. P. ‎przeciwko Gminie Miastu K. - Prezydentowi Miasta K.‎o ustalenie, odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację powódek M. P. i M. P. od wyroku Sądu Rejonowego w K., w sprawie przeciwko Gminie Miasto K. - Prezydentowi Miasta K., o ustalenie.Pełnomocnik powódek wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Orzeczenie niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w związku z art. 4171 k.c., to orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni i ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć. Niezgodność z prawem ma tu charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty.Analiza sprawy będącej przedmiotem skargi wskazuje wyraźnie, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest oczywiście bezzasadna. W świetle poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych nie sposób przyjąć, że zachodzą przesłanki z art. 4241 k.p.c.Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4249 k.p.c.). aj