II CNP 68/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 68/10

POSTANOWIENIE

Dnia 9 listopada 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 listopada 2010 r.,

skargi W. K.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w G. z dnia 18 lipca 2008 r., sygn. akt V Ca (…), wydanego

w sprawie z powództwa W. K.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi Wojewódzkiemu w G.

o zapłatę,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

W związku ze skargą powoda W. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem

postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 18 lipca 2008 r. o uchyleniu

postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 7 kwietnia o przywróceniu powodowi

terminu do złożenia apelacji oraz odrzuceniu apelacji powoda od wyroku Sądu

Rejonowego w G. z dnia 9 listopada 2007 r. należy zważyć co następuje.

Skarga o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem w części określającej

jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki przewidziane w art.

4245 § 1 pkt 1 – 6 k.p.c., powinna zawierać między innymi uprawdopodobnienie

wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy

(art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Temu wymaganiu skarżący nie sprostał.

Powód, przedstawiając w uzasadnieniu skargi szkodę, którą jego zdaniem

wyrządziło zaskarżone orzeczenie, wskazał na kwotę 1 067 zł, której dochodził przed

Sądem pierwszej instancji oraz kwotę 180 zł zasądzonych przez Sąd pierwszej instancji

od niego na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego, a także koszty

sądowe, które poniósł w trakcie postępowania.

Koszty sądowe nie są szkodą spowodowaną przez wydanie zaskarżonego

orzeczenia, zostały bowiem poniesione przed jego wydaniem. Ich poniesienie nie było

zatem następstwem wydania zaskarżonego postanowienia (por. postanowienie SN z

dnia 4 lipca 2006 r., V CNP 86/06, OSNC 2007, nr 3, poz. 47).

Nie stanowi uprawdopodobnienia szkody, także wskazanie kwoty niezasądzonej

na rzecz powoda przez Sąd pierwszej instancji. Ewentualne zasądzenie tej należności

zależało bowiem od zasadności wniesionej przez powoda apelacji od wyroku Sądu

pierwszej instancji oddalającego powództwo. Oceny tej zasadności Sąd Najwyższy nie

może dokonać w sprawie o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia o

odrzuceniu apelacji. Wyrok oddalający powództwo nie został bowiem zaskarżony, jako

prawomocny korzysta z powagi rzeczy osądzonej (art. 365 i 366 k.p.c.) i nie może

podlegać jakiejkolwiek weryfikacji. (por. postanowienia SN: z dnia 26 kwietnia 2006 r., V

CNP 79/05, niepubl. oraz z dnia 4 lipca 2006 r., V CNP 86/06, OSNC 2007, nr 3, poz.

47). Z tego samego względu nie można również uznać, że przez wydanie zaskarżonego

postanowienia strona poniosła szkodę w kwocie zasądzonych od niej na rzecz

przeciwnika procesowego kosztów postępowania przed Sądem pierwszej instancji.

Z przytoczonych względów, na podstawie art. 424 8 § 1 w zw. z art. 4241 § 1 k.p.c.

w brzmieniu obowiązującym przed dniem 25 września 2010 r., Sąd Najwyższy orzekł jak

w sentencji.