II CNP 68/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 68/07

POSTANOWIENIE

Dnia 30 maja 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marek Sychowicz

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2007 r.,

skargi H. L. i J. L.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w K.

z dnia 14 czerwca 2006 r.,

wydanego w sprawie z powództwa H. L. i J. L.

przeciwko F. C.

o zapłatę,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

H. i J. L. – powodowie w sprawie wytoczonej przeciwko F. C. o zasądzenie

kwoty 4.610,67 zł z odsetkami i kosztami procesu, wnieśli skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem wydanego w tej sprawie prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w K. z dnia 14 czerwca 2006 r., odrzucającego ich apelację od

wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 23 lutego 2006 r., którym oddalone zostało

powództwo. Na uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez

wydanie zaskarżonego postanowienia skarżący powołali dowody w postaci tego

postanowienia,

dowodów uiszczenia

opłaty sądowej od

złożonej apelacji

i wezwania sądu do uiszczenia tej opłaty. W uzasadnieniu skargi wskazali,

że „szkodę uprawdopodobniają powołane dowody, a także dowody zawarte

w aktach sprawy VIII C …/05”. Podnieśli, że „gdyby Sąd Okręgowy podjął

postępowanie apelacyjne i rozstrzygnął merytorycznie przesłanki złożonej apelacji

powodowie mogliby uzyskać dochodzoną należność. Nie przeprowadzając

rozprawy apelacyjnej spowodował utratę możliwości należności objętej apelacją.”

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie

wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga

dotyczy. Skarga wniesiona przez skarżących takiego uprawdopodobnienia

nie zawiera.

Szkodą wyrządzoną skarżącym przez wydanie zaskarżonego postanowienia

nie są opłaty sądowe, które oni uiścili od złożonej apelacji. Opłaty te skarżący uiścili

bowiem przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, jako opłaty od wniesionej

apelacji

i

ich

poniesienie

nie

jest

następstwem

wydania

postanowienia

zaskarżonego skargą. Szkoda doznana przez skarżących na skutek poniesienia

tych opłat nie została spowodowana „przez wydanie” zaskarżonego postanowienia

(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2006 r., V CZP 86/06, OSNC

2007, nr 3, poz. 47).

Uprawdopodobnieniem

poniesionej

przez

skarżących

szkody,

spowodowanej wydaniem postanowienia, którego skarga dotyczy, nie jest też

powołanie się na szkodę, jaką skarżący upatrują w niezasądzeniu na ich rzecz

należności dochodzonej od F. C. w kwocie 4,610, 67 zł z odsetkami i kosztami

procesu. Zasądzenie tej należności zależy bowiem od zasadności wniesionej przez

nich apelacji od wyroku sądu pierwszej instancji oddalającego powództwo, a ocena

tej zasadności nie może być dokonana w sprawie o stwierdzenie niezgodności z

prawem innego orzeczenia sądu (postanowienia o odrzuceniu apelacji) niż ten

wyrok. Sąd Najwyższy w sprawie o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia nie ma kognicji do zastępowania sądu drugiej instancji

właściwego do rozpoznania sprawy i rozstrzygania jakiej treści orzeczenie powinno

zapaść, gdyby apelacja nie została odrzucona (postanowienia Sądu Najwyższego z

dnia 26 kwietnia 2006 r. V CNP 79/05, niepubl. i z dnia 4 lipca 2006 r., V CNP

86/06). Niezasądzenie należności dochodzonej przez skarżących w sprawie, w

której zapadło zaskarżone postanowienie, jako okoliczność nie podlegająca ocenie

w postępowaniu o stwierdzenie niezgodności z prawem tego postanowienia, nie

może być uznane za uprawdopodabniające wyrządzenie szkody spowodowanej

jego wydaniem.

Należy dodać, że zamknięcie dostępu do instancji odwoławczej, będące

naruszeniem

uprawnień

chronionych

przepisami

konstytucyjnymi

(art.

Konstytucji) może stanowić podstawę skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji (art. 4241 § 2 k.p.c.) –

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2006 r., V CNP 86/06).

Mając na uwadze przytoczone względy Sąd Najwyższy na podstawie

art. 4248 § 1 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.

db