II CNP 67/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 67/11

POSTANOWIENIE

Dnia 31 stycznia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 31 stycznia 2012 r.,

skargi S. F. i P. F.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w P.

z dnia 31 maja 2011 r.,

wydanego w sprawie z powództwa Miasta P.

przeciwko S. F. i P. F.

o eksmisję,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Skarga S. i P. F. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 31 maja 2011 r. podlegała odrzuceniu z

następujących powodów.

Skarga o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem w części

określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki

przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 1-6 k.p.c.,

powinna zawierać między innymi

wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne

(art. 4245

§

pkt

k.p.c.),

uprawdopodobnienie

wyrządzenia

szkody,

spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1

pkt 4 k.p.c.) oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze

innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c.).

Tych obowiązków skarżący nie wypełnili.

Wskazać należy, że wymagania skargi opisane w art. 4245 § 1 pkt 2 i 3

k.p.c. są niezależne od siebie i spełniają, jako istotne elementy skargi, różne

funkcje (por. postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC

2006, nr 7-8, poz. 140).

Uprawdopodobnienia

szkody

wyrządzenia

polega

na

złożeniu

przez skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej

rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia przez powołanie

i przedstawienie dowodów (postanowienia z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05,

OSNC 2006, nr 1, poz. 16). Niezbędne jest przy tym przeprowadzenie

przekonywającego

wywodu

związek przyczynowy

wskazującego

między

nią

a

czas

wydaniem

powstania

szkody

zaskarżonego

oraz

orzeczenia

(postanowienie z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, BSN 2006, nr 4, s. 10).

Skarżące wprawdzie zawarły w skardze oświadczenie, o tym, że poniosły szkodę

materialną, nie wskazały jednak jej rozmiaru i postaci. Nie jest w tym zakresie

wystarczające

podanie

w

skardze

wartości

przedmiotu

zaskarżenia

(por. postanowienie SN z dnia 31 stycznia 2006 r., V CNP 21/06, nie publ.).

Ponadto skarżące błędnie utożsamiają szkodę, o której mowa w art. 4245 § 1 pkt 4

k.p.c. z kosztami postępowania oraz grożącymi im kosztami związanymi

z wykonaniem zaskarżonego orzeczenia. W orzecznictwie Sądu Najwyższego

utrwalony jest pogląd, że przesłanką dopuszczalności skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest istnienie szkody w chwili

wnoszenia

skargi,

a

nie

możliwość

wystąpienia

szkody

w

przyszłości

(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05,

OSNC 2006, nr 6, poz. 110). Przyjmuje się też, że nie stanowią szkody

uzasadniającej wniesienie skargi koszty procesu, którymi strona została obciążona,

nawet wtedy, gdy zostały uiszczone, czego w skardze nie wykazano (por.

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2005 r., II CNP 15/05, OSNC

2006, nr 9).

Wykazanie

w

skardze

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego orzeczenia, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze

innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c.)

polega na ujawnieniu i przedstawieniu tej okoliczności w sposób wyczerpujący

i niebudzący wątpliwości oraz na dowiedzeniu jej istnienia i przekonywającym

uzasadnieniu.

Niezbędne

jest

przedstawienie

analizy

prawnej

przepisów

dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie - w odniesieniu do

zaskarżonego orzeczenia - jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno

nie mogłoby odnieść skutku. (por. postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r.,

III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140). Nie jest w tym względzie

wystarczające stwierdzenie, że w sprawie nie przysługiwała skarga kasacyjna

z uwagi na wartość przedmiotu sporu (postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r.,

I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17).

Z przytoczonych względów, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy

orzekł jak w sentencji

jw