Supreme Court allows appeal against lower court ruling that violated procedural limits on appeal scope.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the lower court's judgment inconsistent with the law and dismissed the respondent's costs. The appellant argued the second-instance court exceeded its authority by overturning a partial ruling that had already become final. The court held that the appellate court could only rule within the scope of the appeal, which did not include the part of the first-instance judgment that was already effective.
Legislator headnote
AI generatedArt. 378 § 1 k.p.c.; Art. 384 k.p.c.; Art. 424 § 1 k.p.c.; Art. 424 § 2 k.p.c.: An appellate court must decide only within the scope of the appeal; if a part of the first-instance judgment has become final, the appellate court cannot rule against the appellant on that part, and such a violation warrants setting aside the judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 58/11
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 kwietnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący)
SSN Anna Owczarek
SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 25 kwietnia 2012 r.,
skargi J. K.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Okręgowego
z dnia 10 maja 2011 r., wydanego
w sprawie z powództwa J. K.
przeciwko A. K.
o uznanie obowiązku alimentacyjnego za wygasły,
1. stwierdza niezgodność z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego z dnia 10 maja 2011,
2. nie obciąża A. K. kosztami postępowania skargowego na
rzecz J. K.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 5 października 2010 r. uwzględnił częściowo
powództwo o ustalenie wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego wniesione przez
powoda J. K. przeciwko A. K. i obniżył świadczenia alimentacyjne obciążające
powoda z 600 zł do 300 zł miesięcznie. Wyrok ten, w części oddalającej
powództwo, zaskarżył powód. Po rozpoznaniu jego apelacji Sąd Okręgowy
wyrokiem z dnia 10 maja 2011 r. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że
powództwo w całości oddalił, uznając je za nieuzasadnione.
Powód w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu
Okręgowego z dnia 10 maja 2011 r. zarzucił naruszenie art. 384 k.p.c. i art. 378 § 1
k.p.c. Wskazał, że zaskarżony wyrok jest niezgodny z tymi przepisami.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Bezspornym jest, że od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 5 października
2010 r. apelację wniósł jedynie powód, w części, w której oddalono jego
powództwo. W pozostałym zakresie, w części uwzględniającej powództwo wyrok
stał się prawomocny i nie mógł być przedmiotem rozpoznania przez Sąd drugiej
instancji. Przeciwko jego wzruszeniu w tej części przemawiały również granice
zaskarżenia.
Sąd
drugiej
instancji
rozpoznaje
bowiem
sprawę
wyłącznie
w granicach apelacji (art. 378 § 1 k.p.c.), a granice te wyznacza między innymi
zakres zaskarżenia. Powód zasadnie wskazał również, że Sąd Okręgowy nie mógł
zmienić zaskarżonego wyroku na jego niekorzyść z uwagi na treść art. 384 k.p.c. –
w przypadku zaskarżenia go wyłącznie przez powoda. Rozstrzygnięciem na
niekorzyść powoda była zaś niewątpliwie zmiana zaskarżonego wyroku poprzez
oddalenie powództwa w całości.
Powyższe wskazuje, że wyrok Sądu Okręgowego z dnia 10 maja 2011 r.
zapadł z rażącym naruszeniem przepisów postępowania i jest niezgodny z prawem
w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c. Powód uprawdopodobnił jednocześnie, że na
skutek wydania tego wyroku doznał szkody majątkowej związanej z koniecznością
dalszego ponoszenia świadczeń alimentacyjnych w części, w której został
wcześniej prawomocnie zwolniony od tego obowiązku.
Z tych względów skarga podlegała uwzględnieniu na podstawie art. 424 11
§ 2 k.p.c.