II CNP 56/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 56/07

POSTANOWIENIE

Dnia 17 maja 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marek Sychowicz

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 17 maja 2007 r.

skargi B.N.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w P. z dnia 3 listopada 2006 r., sygn. akt [...]

wydanego w sprawie z powództwa B.N.

przeciwko B.M. i E.M.

o zapłatę,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

B.N. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 3 listopada 2006 r., którym

odrzucona została wniesiona przez niego apelacja od wyroku Sądu Rejonowego w

P. z dnia 24 marca 2006 r., oddalającego wytoczone przez niego powództwo

przeciwko E. i B.M. o zasądzenie kwoty 3.459 zł tytułem wynagrodzenia

za bezumowne korzystanie z lokalu. Przyczyną odrzucenia apelacji było przyjęcie

przez Sąd Okręgowy, że apelacja, wniesiona przez adwokata, została nienależycie

opłacona (art. 1302 § 3 k.p.c.). Opłacona ona bowiem została opłatą w wysokości

100 zł, tak jak w sprawie podlegającej rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym

(art. 28 pkt 1 u.k.s.c.), podczas gdy sprawa rozpoznana została w postępowaniu

zwykłym i apelacja powinna być opłacona opłatą w wysokości 173 zł (art. 13 i 18

ust 2 u.k.s.c.).

Podstawą skargi jest naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie

art., 1302 3 w zw. z art. 370 k.p.c. oraz art. 13 w zw. z art. 18 ust. 2 ustawy z dnia

28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 267,

poz. 1398 ze zm.) przez błędne przyjęcie, że sprawa była rozpoznana

w postępowaniu

zwykłym,

Uprawdopodobniając

a

wyrządzenie

nie

w

postępowaniu

uproszczonym.

szkody,

spowodowanej

przez

wydanie

zaskarżonego postanowienia, skarżący wskazał, że szkodą tą jest pozbawienie go

możliwości dochodzenia kwoty 3.459 zł należnej mu z tytułu bezumownego

korzystania z lokalu przez pozwanego i, że szkoda ta pozostaje w bezpośrednim

związku przyczynowym z wydaniem zaskarżonego postanowienia, albowiem gdyby

nie wadliwość tego postanowienia, rozstrzygnięcie sprawy byłoby dla niego

korzystne.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie

wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga

dotyczy.

Wydanie zaskarżonego postanowienia, jeżeli było ono niezgodne z prawem,

niewątpliwie pozbawiło skarżącego prawa do oceny przez sąd drugiej instancji

zasadności wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 24 marca 2006 r. Brak jednak

podstaw do uznania, że skarżący uprawdopodobnił wyrządzenie mu szkody

spowodowanej przez wydanie tego postanowienia. Twierdzenie o wyrządzeniu mu

szkody skarżący opiera bowiem na założeniu, że wyrok sądu pierwszej instancji był

błędny, wniesiona przez niego apelacja zostałaby uwzględniona i zasądzona

zostałaby na jego rzecz kwota 3.459 zł. Wyrządzenie mu szkody, polegającej

na nie zasądzeniu wymienionej kwoty, skarżący wiąże zatem bezpośrednio

z wydaniem wyroku przez sąd pierwszej instancji, a jedynie pośrednio z wydaniem

zaskarżonego postanowienia, którym zamknięto mu drogę do rozpoznania sprawy

w drugiej instancji. Rzeczą Sądu Najwyższego w postępowaniu o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, którym stronie zamknięty

został dostęp do rozpoznania sprawy w drugiej instancji, nie jest jednakże

zastępowanie sądu drugiej instancji i dokonywanie oceny zasadności wyroku

wydanego w sprawie przez sąd pierwszej instancji oraz rozstrzygnięcie, jakiej treści

orzeczenie powinien wydać sąd drugiej instancji, gdyby apelacja nie została

odrzucona (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CNP

79/05, niepubl.). Okoliczności powołane przez skarżącego na uprawdopodobnienie

szkody

wyrządzonej

przez

wydanie

zaskarżonego

postanowienia,

jako

nie podlegające ocenie w postępowaniu o stwierdzenie niezgodności z prawem

tego postanowienia, nie mogą być uznane za uprawdopodabniające wyrządzenie

szkody spowodowanej jego wydaniem.

Należy dodać, że zamknięcie dostępu do instancji odwoławczej, będącej

naruszeniem

uprawnień

chronionych

przepisami

konstytucyjnymi

(art.

Konstytucji) może stanowić podstawę skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji (art. 424 1 § 2 k.p.c.) –

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2006 r., V CNP 86/06 (OSNC

2007, nr 3, poz. 47).

Mając na uwadze przytoczone względy Sąd Najwyższy na podstawie

art. 4248 § 1 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.