II CNP 53/15 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPowódka zaskarżyła wyrok Sądu Okręgowego w P. z 26 września 2013 r. skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem. W wyodrębnionej części skargi stwierdziła ona brak możliwości wzruszenia orzeczenia za pomocą innych środków prawnych, wskazując, że jej apelacja została oddalona, z uwagi zaś na wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest możliwe wniesienie skargi kasacyjnej. Skarżąca nie odniosła się natomiast do istnienia w sprawie podstaw do wznowienia postępowania zakończonego zaskarżonym orzeczeniem Sądu drugiej instancji.
Legislator headnote
AI generatedart. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c, art. 4248 § 1 k.p.c; II CNP 53/15 · Sąd Najwyższy: Brak ten stanowi naruszenie art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., przesądzając o niedopuszczalności wniesionej skargi.Należy zauważyć, że w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego za brak zachowania wymogu ujętego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. uznano sytuację, w której skarżący - powołując się na brak możliwości wniesienia skargi kasacyjnej i skargi o wznowienie postępowania – poprzestał na tym stwierdzeniu, nie czyniąc zadość obowiązkowi „wykazania” (a nie jedynie wskazania) braku możliwości wzruszenia orzeczenia za pomocą innych środków prawnych (tak m.in.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 53/15 POSTANOWIENIE Dnia 4 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 marca 2016 r.,skargi N. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt X Ga […]wydanego w sprawie z powództwa N. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.przeciwko […] Towarzystwu Ubezpieczeń […] w P.o zapłatę, odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Powódka zaskarżyła wyrok Sądu Okręgowego w P. z 26 września 2013 r. skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem. W wyodrębnionej części skargi stwierdziła ona brak możliwości wzruszenia orzeczenia za pomocą innych środków prawnych, wskazując, że jej apelacja została oddalona, z uwagi zaś na wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest możliwe wniesienie skargi kasacyjnej. Skarżąca nie odniosła się natomiast do istnienia w sprawie podstaw do wznowienia postępowania zakończonego zaskarżonym orzeczeniem Sądu drugiej instancji.
Brak ten stanowi naruszenie art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., przesądzając o niedopuszczalności wniesionej skargi.Należy zauważyć, że w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego za brak zachowania wymogu ujętego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. uznano sytuację, w której skarżący - powołując się na brak możliwości wniesienia skargi kasacyjnej i skargi o wznowienie postępowania – poprzestał na tym stwierdzeniu, nie czyniąc zadość obowiązkowi „wykazania” (a nie jedynie wskazania) braku możliwości wzruszenia orzeczenia za pomocą innych środków prawnych (tak m.in.
Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 8 października 2014 r., IV CNP 16/14, nie publ.). Tym bardziej więc należy przyjąć, że do braku spełnienia omawianego wymagania dojdzie wówczas, gdy skarżący pominie milczeniem jeden ze środków prawnych, jakie mogą mu przysługiwać w stosunku do prawomocnego orzeczenia (a więc skargę kasacyjną lub skargę o wznowienie postępowania). Potwierdza to także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2005 r., I CNP 37/05 (nie publ.), w którym brak ustosunkowania się przez skarżącego do możliwości wznowienia postępowania uznano za naruszenie art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. także podobny pogląd w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140).Z tych powodów na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. wniesiona skarga podlegała odrzuceniu. l.n