II CNP 51/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 51/10

POSTANOWIENIE

Dnia 13 października 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Zawistowski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 13 października 2010 r.

skargi K. N.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z

dnia 19 marca 2008 r., sygn. akt I ACa (…)

wydanego w sprawie z powództwa Gminy T. przeciwko K. N.

o zapłatę,

odrzuca skargę i zasądza od K. N. na rzecz Gminy T. kwotę 3600 zł (trzy tysiące

sześćset) tytułem zwrotu kosztów postępowania skargowego.

Uzasadnienie

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna odpowiadać ogólnym wymogom pisma procesowego oraz szczególnym

wymogom przewidzianym dla tego środka prawnego w art. 424 5 § 1 k.p.c.

Art. 4245 § 1 k.p.c. określa wymogi stawiane skardze o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia o charakterze konstrukcyjnym, niezbędne do

uznania wniesionego środka za skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 4242 § 1 k.p.c. Niespełnienie przez skargę

któregokolwiek z wymogów określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. skutkuje jej odrzuceniem

przez Sąd Najwyższy (art. 4248 § 1 k.p.c.). Należy do nich między i innymi wykazanie,

że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i

nie jest możliwe. W rozpoznawanej sprawie skarżący w tym zakresie ograniczył się do

stwierdzenia, że wywiedziona w sprawie skarga kasacyjna została odrzucona. Nie

stanowi to spełnienia wymogu określonego w art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c., gdyż nie

odpowiada wymogowi przedstawienia odpowiedniego wywodu prawnego pozwalającego

uznać, że skarżący wykazał brak możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia przy

pomocy dostępnych środków prawnych. Nadto należy uwzględnić, że odrzucenie skargi

kasacyjnej nie oznacza, że była ona niedopuszczalna. Odrzucenie skargi kasacyjnej

może bowiem wynikać z różnych przyczyn. W sprawie zakończonej wyrokiem Sądu

Apelacyjnego z dnia 19 marca 2008 r. skarga kasacyjna została odrzucona z uwagi na

jej braki konstrukcyjne, co nie przesadzało w żadnym razie o jej niedopuszczalności w

sprawie.

Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.