II CNP 49/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 49/11

POSTANOWIENIE

Dnia 21 grudnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Zawada

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 grudnia 2011r.,

skargi K. B.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Rejonowego w Z.

z dnia 24 marca 2009r., wydanego

w sprawie z powództwa K. B.

przeciwko Gminie N.

o zapłatę,

1) odrzuca skargę,

2) nie obciąża skarżącego kosztami zastępstwa procesowego

w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 24 marca 2009 r. oddalił powództwo K. B.

przeciwko Gminie N. o zapłatę odszkodowania. Apelacja powoda od tego wyroku

została odrzucona jako spóźniona.

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Rejonowego z dnia 24 marca 2009 r. powód zarzucił naruszenie przez Sąd

Rejonowy art. 415 i 417 k.c., art. 6 u.k.w.h., art. 156 § 2 k.p.a. i art. 365 k.p.c.

W uzasadnieniu skargi wskazał m.in., że pomimo odrzucenia jego apelacji

w sprawie zachodzi wyjątkowy wypadek, o którym mowa w art. 424 1 § 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., można żądać stwierdzenia niezgodności

z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie

w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana

lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie

było i nie jest możliwe. Ponadto, w myśl art. 424 1 § 2 k.p.c., w wyjątkowych

wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad

porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela,

można także żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

sądu pierwszej lub drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli

strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest

możliwa zmiana lub uchylenie wyroku w drodze innych przysługujących stronie

środków prawnych.

W sprawie brak podstaw do stwierdzenie wyjątkowego wypadku, o którym

mowa w art. 4241 § 2 k.p.c. Wyjątkowe wypadki, o których mowa w art. 424 1 § 2

k.p.c., obejmują tylko okoliczności odnoszące się do nieskorzystania przez stronę

z przysługujących jej środków zaskarżenia z przyczyn od niej niezależnych

(zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2010 r., II CNP 39/10,

LEX nr 603890), skarżący zaś nie przytoczył okoliczności wskazujących na to, że

odrzucenie jego apelacji nastąpiło z takich właśnie przyczyn. Dlatego jego skarga

podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c.; podstawę rozstrzygnięcia

o kosztach postępowania wywołanych wniesieniem skargi stanowił art. 102

w związku z art. 108, art. 39821 i 42412 k.p.c.

md