II CNP 40/09 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedoddalającego apelację od wyroku Sadu Okręgowego w K. z dnia 30 maja 2006 r. oświadczenia woli następującej treści: J. i D.K., jako właściciele nieruchomości
Legislator headnote
AI generatedart. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 243 k.p.c; II CNP 40/09 · Sąd Najwyższy: z dnia 30 maja 2006 r. oświadczenia woli następującej treści: J. i D.K., jako właściciele nieruchomości
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 40/09
POSTANOWIENIE
Dnia 4 sierpnia 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jan Górowski
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 4 sierpnia 2009 r.
skargi J.K. i D.K.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Apelacyjnego z dnia 14 lutego 2007 r., sygn. akt [...]
wydanego w sprawie z powództwa "K." Spółki Akcyjnej
przeciwko J.K. i D.K.
o ograniczenie prawa własności,
odrzuca skargę i odstępuje od obciążenia skarżących
kosztami postępowania skargowego.
Uzasadnienie
Skarżący małżonkowie J. i D.K. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 lutego 2007 r.
oddalającego apelację od wyroku Sadu Okręgowego w K. z dnia 30 maja 2006 r.
Sąd pierwszej instancji wyrokiem tym zobowiązał pozwanych do złożenia
oświadczenia woli następującej treści: J. i D.K., jako właściciele nieruchomości
położonej w A. gmina K. o pow. 5,64 ha., zezwalają powódce na jej użytkowanie
do dnia 30 czerwca 2018 r., poprzez wejście na nią i prowadzenie prac
wydobywczych polegających na wydobyciu ze złoża kopaliny węgla, za zapłatą
określonego w tym orzeczeniu wynagrodzenia.
W
skardze
zarzucili
zarówno
naruszenie
prawa
materialnego
jak
i procesowego
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu kończącego
postępowanie w sprawie (art. 4241 § 1 i 2 k.p.c.), wydanego począwszy od dnia
1 września 2004 r.
Jak
trafnie
podniesiono
w
literaturze
i
wyjaśniono
w
judykaturze
(np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05,
niepubl.) skarga przysługuje tylko wtedy, gdy przez wydanie orzeczenia stronie
została wyrządzona szkoda. Właśnie z tego względu wśród jej konstrukcyjnych
wymagań
przewidziany został obowiązek uprawdopodobnienia jej wyrządzenia
(art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Polega ono na złożeniu przez skarżącego wyraźnego
oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru – oraz
uwiarygodnienie tego oświadczenia.
Skarżący w tym celu może przedstawić
zarówno dowody jak również i inne środki stanowiące ich surogaty np. pisemne
oświadczenia (por. art. 243 k.p.c.). Uprawdopodobnienie nastąpi wtedy, gdy strona
tak uzasadni swoje twierdzenie, że będzie można uznać, iż jest ono prawdziwe.
W
skardze
skarżący
nie
uprawdopodobnili
szkody
w
sposób
zasygnalizowany, a w szczególności w żaden sposób nie określili jej rozmiaru
(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 kwietnia 2008 r., II BP 58/07,
LEX 465863, z dnia 14 kwietnia 2008, II BP 1/08, LEX 470957 i z dnia 31 stycznia
2006 r., CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141). Zaniechanie spełnienia tego
wymagania prowadzi do odrzucenia skargi a limine.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 424 8 § 1 k.p.c.