II CNP 34/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 34/15 POSTANOWIENIE Dnia 9 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 grudnia 2015 r.,‎skargi M. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 29 kwietnia 2013 r., sygn. akt I 1Ca 74/13, wydanego w sprawie ze skargi M. W. poprzednio R. ‎o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 4 listopada 2011 r.,sygn. akt I 1Ca 412/11 wydanym w sprawie z powództwa M. R. przeciwko W. Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę 1. odrzuca skargę;

2. zasądza od skarżącej (powódki) na rzecz pozwanej kwotę 1200 (tysiąc dwieście) złotych tytułem kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.

UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie jako jedyną podstawę skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wskazano naruszenie art. 232 k.p.c. w związku z art. 227 k.p.c. polegające, w ocenie skarżącej, na wadliwym ustaleniu miejsca zdarzenia (wypadku). Tymczasem z art. 4244 zdanie ostatnie k.p.c. wynika, że podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. W tym stanie rzeczy jest to niedopuszczalna podstawa skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a zatem skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 w związku z art. 4244 § 1 k.p.c.Skargę sporządził pełnomocnik z urzędu, który zamieścił w niej wniosek o wynagrodzenie z tego tytułu. Ponieważ jednak sporządził skargę oczywiście wadliwą, nie zasługuje na przyznanie mu wynagrodzenia.