Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II CNP 34/14 AI generated

II CNP 34/14 · Sąd Najwyższy

Case Number II CNP 34/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Według art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, jeżeli jest ona oczywiście bezzasadna. Skargę uważa się za oczywiście bezzasadną, gdy z jej treści, bez głębszej analizy, wynika, że nie może być uwzględniona.Warunkiem uwzględnienia skargi nie jest jakakolwiek sprzeczność orzeczenia z prawem, lecz tylko sprzeczność wynikająca z rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania przepisów o zasadniczym znaczeniu dla rozpoznania sprawy (por. wyroki z dnia 31 marca 2006 r., IV CNP 25/05, OSNC 2007, Nr 1, poz. 17; z dnia 7 lipca 2006 r., I CNP 33/06, OSNC 2007, Nr 2, poz. 35; z dnia 4 stycznia 2007 r., V CNP 132/06, OSNC 2007, nr 11, poz. 174).

Legislator headnote

AI generated

art. 4249 k.p.c, art. 104 k.c, art. 381 k.p.c; II CNP 34/14 · Sąd Najwyższy: Według art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, jeżeli jest ona oczywiście bezzasadna. Skargę uważa się za oczywiście bezzasadną, gdy z jej treści, bez głębszej analizy, wynika, że nie może być uwzględniona.Warunkiem uwzględnienia skargi nie jest jakakolwiek sprzeczność orzeczenia z prawem, lecz tylko sprzeczność wynikająca z rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania przepisów o zasadniczym znaczeniu dla rozpoznania sprawy (por. wyroki z dnia 31 marca 2006 r., IV CNP 25/05, OSNC 2007, Nr 1, poz. 17; z dnia 7 lipca 2006 r., I CNP 33/06, OSNC 2007, Nr 2, poz. 35; z dnia 4 stycznia 2007 r., V CNP 132/06, OSNC 2007, nr 11, poz. 174).

Keywords

AI generated
art. 4249 k.p.c art. 104 k.c art. 381 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 4249 k.p.c
Według art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, jeżeli jest ona oczywiście bezzasadna.
art. 104 k.c
103 w związku z art. 104 k.c.
art. 381 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
IV CNP 25/05
Wyrok z dnia 31 marca 2006 r., IV CNP 25/05 Niezgodność z prawem w rozumieniu art.
I CNP 33/06
Wyrok z dnia 7 lipca 2006 r., I CNP 33/06 Orzeczeniem niezgodnym z prawem – w rozumieniu art.
V CNP 132/06
Wyrok z dnia 4 stycznia 2007 r., V CNP 132/06 Przesłanką stwierdzenia na podstawie art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CNP 34/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 stycznia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2015 r. skargi P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w B. ‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku ‎Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 7 sierpnia 2013 r., sygn. akt III Ca […]‎wydanego w sprawie z powództwa Województwa […]- R. […] przeciwko P.[…] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółce komandytowej w B.‎o zapłatę, 1. odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, 2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1200 (jeden tysiąc dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

UZASADNIENIE

Według art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, jeżeli jest ona oczywiście bezzasadna. Skargę uważa się za oczywiście bezzasadną, gdy z jej treści, bez głębszej analizy, wynika, że nie może być uwzględniona.Warunkiem uwzględnienia skargi nie jest jakakolwiek sprzeczność orzeczenia z prawem, lecz tylko sprzeczność wynikająca z rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania przepisów o zasadniczym znaczeniu dla rozpoznania sprawy (por. wyroki z dnia 31 marca 2006 r., IV CNP 25/05, OSNC 2007, Nr 1, poz. 17; z dnia 7 lipca 2006 r., I CNP 33/06, OSNC 2007, Nr 2, poz. 35; z dnia 4 stycznia 2007 r., V CNP 132/06, OSNC 2007, nr 11, poz. 174).

Twierdzenia skargi wniesionej przez pozwaną spółkę, zarzucającą wyrokowi Sądu Okręgowego z Ł. z dnia 7 sierpnia 2013 r. naruszenie art. 56 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 596 ze zm.), art. 103 w związku z art. 104 k.c. oraz art. 381 k.p.c. nie zawierają argumentów, które pozwalałyby - wstępnie oceniając - zasadnie wnioskować, że objęty skargą wyrok jest dotknięty tego rodzaju sprzecznością.Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4249 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.