Legislator Case Law & Legislation
II CNP 33/18 AI generated

II CNP 33/18 · Sąd Najwyższy

Case Number II CNP 33/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Wnioskodawca J. M. wniósł w dniu 30 marca 2018 r. (data stempla pocztowego) skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu Sądu Rejonowego w P. z dnia 5 kwietnia 2013 r., Dz. Kw (...) do księgi wieczystej (...) hipoteki łącznej, obciążającej również nieruchomość zapisaną w księdze wieczystej (...).W uzasadnieniu wyjaśnił, że dwuletni termin do wniesienia skargi liczy od dnia uprawomocnienia się wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt I ACa (...).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu została wniesiona w dniu 30 marca 2018 r. (k. 15; art. 165 § 2 k.p.c.), co oznacza, że nie miały do niej zastosowania przepisy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.

Legislator headnote

AI generated

art. 165 § 2 k.p.c, art. 519² k.p.c, art. 4246 § 1 k.p.c, art. 168 k.p.c, art. 4248 § 1 k.p.c, art. 520 § 3 k.p.c; II CNP 33/18 · Sąd Najwyższy: z 2018 r., poz. 5, ze zm.), która weszła w życie w dniu 3 kwietnia 2018 r. (art. 136). Przepis art. 133 § 3 tej ustawy dotyczy tych spraw wszczętych i niezakończonych przed jej wejściem w życie, dla których właściwa była Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego. Dla skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, o którym mowa w art. 519² k.p.c., właściwa była Izba Cywilna Sądu Najwyższego.Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c. skargę należało wnieść w terminie dwóch lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którego dotyczy, a nie od dnia, w którym skarżący dowiedział się o szkodzie.

Keywords

AI generated
timeliness of filing time limit in hours commencement of limitation period late procedural objections effective date time limit for revision

Cited Legislation

AI generated
art. 165 § 2 k.p.c
15; art. 165 § 2 k.p.c.), co oznacza, że nie miały do niej zastosowania przepisy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r.
art. 519² k.p.c
Dla skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, o którym mowa w art. 519² k.p.c., właściwa była Izba Cywilna Sądu Najwyższego.Zgodnie z art.
art. 4246 § 1 k.p.c
519² k.p.c., właściwa była Izba Cywilna Sądu Najwyższego.Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c.
art. 168 k.p.c
art. 4248 § 1 k.p.c
art. 520 § 3 k.p.c
4248 § 1 k.p.c., a o kosztach postępowania skargowego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c.
art. 42412 k.p.c
z art. 42412 k.p.c., art.
art. 13 § 2 k.p.c
39821 i art. 13 § 2 k.p.c., a ich wysokość została ustalona w oparciu o przepisy art.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
I ACa 703/14
Powódki K. S. i B. Z. w dniu 3 marca 2012 roku wytoczyły powództwo przeciwko Bankowi (...) Spółce Akcyjnej w W., A. S. (1) i J. N. (1) - wnosząc o unieważnienie umowy poręczenia, w tym unieważnienie umów w formie oświadczeń o ustanowieniu zabezpieczenia w postaci hipoteki kaucyjnej i zwykłej na łączną kwotę 600.000 zł. Uzasadniając swoje żądania wskazały, że pracownicy pozwanego banku oraz jego pośrednik, jak i sam kredytobiorca pod wpływem oszustwa i błędu, działając z innymi osobami wspólnie i w porozumieniu doprowadzili do działania na ich szkodę, co skutkowało obciążeniem należącej do nich nieruchomości na kwotę wielokrotnie przekraczającą jej wartość. Dalej wskazały, że J. N. (1) (pośrednik współpracujący z bankiem) pod pozorem udzielenia kredytu konsolidacyjnego wprowadził je w błąd, co do wagi podpisywanych dokumentów i zamiast wniosków kredytowych podsunął im pisma o udzieleniu zabezpieczenia na nieruchomości kredytu wziętego przez A. S. (1), którego nawet nie znały. Podały także, że przeciwko bankowi i J. N. (1) toczy się wiele postępowań karnych i cywilnych o oszustwa i wyłudzenia na szkodę banków i wielu osób fizycznych.
I Ca 213/15
Ł. domagał się wpisania w księdze wieczystej (...) na udziale I. S. (1) hipoteki przymusowej zwykłej do kwoty 520.222,89 zł na podstawie nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Okręgowy w Elblągu w dniu 10 grudnia 2014r. w postępowaniu nakazowym I Nc (...). Postanowieniem z dnia 18 marca 2015r. referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Ostródzie oddalił wniosek, wskazując, iż I. S. (1) został wykreślony z księgi wieczystej (...) na podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i jego sprzedaży oraz umowy sprzedaży z dnia 27 lutego 2015r. , a przedmiotowa księga prowadzona jest dla nieruchomości wspólnej, stanowiącej współwłasność przymusową , a ani nieruchomość wspólna ani udział w niej nie mogą być przedmiotem hipoteki. Ponadto z dniem 20 lutego 2011r. zniesiona została hipoteka przymusowa zwykła.
III Ca 23/15
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy uchylił wpis hipoteki przymusowej dokonany w księdze wieczystej przez referendarza sądowego na podstawie nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu nakazowym i oddalił wniosek o dokonanie tego wpisu. Sąd I Instancji ustalił, że wnioskodawca złożył pierwotnie wniosek o wpis hipoteki przymusowej 30 maja 2014 r.. Wniosek ten nie został opłacony, co spowodowało jego zwrot zarządzeniem z dnia 5 sierpnia 2014 r. na zasadzie art.511
II Ca 461/13
We wniosku z dnia 25 marca 2013r.
I Cz 155/13
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Elblągu odrzucił apelację uczestnika L.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CNP 33/18 POSTANOWIENIE Dnia 30 października 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Władysław Pawlak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnejw dniu 30 października 2018 r.,skargi J. M.‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu Sądu Rejonowego w P. z dnia 5 kwietnia 2013 r., dokonanegopod numerem pozycji dziennika (...)w księdze wieczystej pod nr (...)‎w sprawie z wniosku J. M.‎przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta P., Miasta P., Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. - jako następcy prawnego (...) Bank Spółki Akcyjnej z siedzibą w W., S. P., P. B. oraz M. B., 1. odrzuca skargę;

2. zasądza od skarżącego J. M. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł, tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca J. M. wniósł w dniu 30 marca 2018 r. (data stempla pocztowego) skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu Sądu Rejonowego w P. z dnia 5 kwietnia 2013 r., Dz. Kw (...) do księgi wieczystej (...) hipoteki łącznej, obciążającej również nieruchomość zapisaną w księdze wieczystej (...).W uzasadnieniu wyjaśnił, że dwuletni termin do wniesienia skargi liczy od dnia uprawomocnienia się wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt I ACa (...).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu została wniesiona w dniu 30 marca 2018 r. (k. 15; art. 165 § 2 k.p.c.), co oznacza, że nie miały do niej zastosowania przepisy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.

U. z 2018 r., poz. 5, ze zm.), która weszła w życie w dniu 3 kwietnia 2018 r. (art. 136). Przepis art. 133 § 3 tej ustawy dotyczy tych spraw wszczętych i niezakończonych przed jej wejściem w życie, dla których właściwa była Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego. Dla skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, o którym mowa w art. 519² k.p.c., właściwa była Izba Cywilna Sądu Najwyższego.Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c. skargę należało wnieść w terminie dwóch lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którego dotyczy, a nie od dnia, w którym skarżący dowiedział się o szkodzie.

Skoro skarga wnioskodawcy dotyczyła wpisu Sądu Rejonowego do księgi wieczystej, to dla kwestii liczenia terminu do jej wniesienia nie miała znaczenia data wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) w sprawie I ACa (...), którego przedmiotem było żądanie zapłaty występującego w roli powoda wnioskodawcy przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta P. i Miastu P. należności zabezpieczonej skarżonym wpisem hipoteki łącznej, które zostało oddalone w związku z przyjęciem przez Sądy obu instancji, iż hipoteka zabezpieczająca wierzytelność wygasła z mocy prawa.Ubocznie należy zwrócić uwagę, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje pogląd, iż z uwagi na charakter terminu do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, nie podlega on przywróceniu na podstawie art. 168 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2007 r., I CNP 28/07, OSNC - ZD 2008/3/61, z dnia 7 kwietnia 2010 r., II BU 15/09, z dnia 10 marca 2011 r., II BU 8/10, nie publ.).Z tych przyczyn skargę wnioskodawcy należało odrzucić na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., a o kosztach postępowania skargowego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w zw. z art. 42412 k.p.c., art. 39821 i art. 13 § 2 k.p.c., a ich wysokość została ustalona w oparciu o przepisy art. 99 k.p.c. w zw. z art. 32 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.

U. poz. 2261, ze zm.) i § 5 pkt 5 w zw. z § 10 ust. 5 pkt 2 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie Dz. U. 2015, poz. 1800, ze zm. w zw. z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie, Dz. U. 2016, poz. 1668).aj