II CNP 31/07 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedorzeczenia pozwany zarzucił naruszenie prawa materialnego – art. 390 § 1 i art. 498 § 1 w zw. z art. 502 k.c., "wytycznych art. 498 § 1 w zw. z art. 502 k.c."
Legislator headnote
AI generatedart. 502 k.c, art. 4248 § 1 k.p.c; II CNP 31/07 · Sąd Najwyższy: 390 § 1 i art. 498 § 1 w zw. z art. 502 k.c., "wytycznych art. 498 § 1 w zw. z art. 502 k.c."
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 31/07
POSTANOWIENIE
Dnia 15 marca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
Prezes SN Tadeusz Ereciński
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 15 marca 2007 r.
skargi S.P.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w Z. z dnia 27 czerwca 2006 r.,
sygn. akt [...]
wydanego w sprawie z powództwa R.S. i H.S.
przeciwko S.P. i M.P.
o zapłatę,
odrzuca skargę
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w Z. zmienił wyrok
Sądu Rejonowego w Z.
W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia pozwany zarzucił naruszenie prawa materialnego – art. 390 § 1 i art.
498 § 1 w zw. z art. 502 k.c., "wytycznych art. 498 § 1 w zw. z art. 502 k.c."
i wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego wyroku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty
dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wprawdzie skarżący zarzuca
naruszenie przepisów prawa materialnego ale, jak wynika z uzasadnienia skargi,
faktycznie zarzuty zawierają polemikę z oceną dowodów i ustaleniami faktów
dokonanymi przez Sąd. Przyznaje to sam skarżący stwierdzając w punkcie VI
skargi, że "mając na uwadze przytoczone wyżej przez stronę pozwaną okoliczności
faktyczne i prawne sprawy, dowody zebrane w aktach sprawy w postępowaniu
przed Sądem I instancji i postępowaniu apelacyjnym Sądu Okręgowego oraz
dowody z dokumentów przesłane w załączeniu – wyrażam przekonanie, że skarga
spełnia wymagania określone przepisem art. 4241 § 1 oraz 4245 §§ 1 i 2 k.p.c."
Z tych przyczyn skargę należało odrzucić (art. 424 4 zd. 2 w zw. z art. 4248
§ 1
k.p.c., por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r.,
III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).